Hüzün çiçekleri
eski bir bahçeydi
buluştuğumuz yer
çocukların cıvıl cıvıl olduğu
kuşların korkusuzca konduğu
hayat dolu bir bahçe
şu kahrolası matem kokan sokaklar
tanımsız rüyalarımın ürkekliği
çığlıklara gebe bu son zifirilik
gecenin sessizliğini bozan,
asi bir kuheylandır şimdi yüreğim
şiirlere tutunur içimdeki acılar
içimde ki sevdalar bir-bir tükenirken
bir sonrasızlığa doğru
yaşanmış aşklar gelir aklıma
tenime değdirdiğin o son buse
o son bakış
ve ardından vedasız yokoluş
rehin bir yaşama iltica
yitirdiğim düşlerimi yutkunuyorum
umuda ve aşka dair her şey,
can çekişir içimde
başucumdaki telkinden bihaber
şehadet getiriyorum
Karanlık gecelerde yürürüm
Kılıcı kıskandıran, keskin adımlarla
İşkence tadında iniltiler duyarım
Vakitsiz bir sarhoşluk sarmış
Erbain gecesinde bedenimi
Îro şeşê Adar’ê ye ji rojan
Wîtîna çuk’a mêrga re avis ma demsal
Xwe berda ser singa basîya berfa newala
Herikî xunav,xunav liser enîyê
Emrê evînamin sedsale
Sabikeya min heye alîyê evînê ve
bir ıssızlık geçiyordu düşlerimin içinden
binbir belaya gebe bir sessizlik
tırpanlıyor hazana uğramış tüm baharları
anlık bir hüzün mü bilinmez ama
baharlar beni çok acıtıyor
kaçak gülüşlerimizden arta kalan hazan mevsimi
talana uğramış
sevgiliye bakan gözlerim şimdi namluda
ellerim usulcacık uzanır tetiğe
karşımda kuduran kapkara silüetler belirir
ve bir de allahsız çakal salyalı sırıtışları
bir kış masalı sanki
süregelen
anlatılara gizlenmiş bir hüzün bohçası
sırtımda faili meçhullere gebe düğümler silsilesi
kayan yıldızların sürüklediği bir matem
kuşatılmış sözlerimin imdat çığlığı
ay düşer gökyüzünden
yitirdiğim düşlerime
ıslanır çığlıklarımın sessiz gölgesi
ve parçalanır,atom misali
geleceğe dair umutlarım
ardından seslenir tüm zamanlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!