Tırpanlıyor düşlerimi gecenin sessizliği
Istiflenirken umutsuzca gölgem
Bir firarinin telaşı sarmalar yorgunluğumu
Yaralı bir kentin sessizliğinde
Sıralanır kalbimin fay hattı
bir hissizlik var bu gece
Yüreğimin dehlizinde kaybolurum
Bölüşülmüş kutsal ekmek
Halil İbrahim sofrasında
Uyuyakaldım gönlümün inzivasında
Ninnilerle uyandır beni
yine böyle bir geceydi
sabaha umut doğuran
durgun sığıntılarımın tek durağı
ve geleceğimin dizili olduğu kolyem
bir fırtına sonrasının sessizliğini yırtan bir çığlık
sebepsiz kopuş yaşandı o gece
Sorma!
bir felaketin habercisi gibi,
kara bir ürperti kaplar üşüyen içimizi
rüzgar alır bizi,
sele karışırız
sessizce tarumar olur karanlık gecemiz
Bıla ez işev jî nemırım
Dıbe ku wextekî şevê tu werî
Dıbe ku ramusanekî daynî li ser lêvên mın
Jı min re bînî xewnerojkê xayîn
Xewnê jı hevşabûn a me re mazûvanî dıkırın
Wekî hechecokek bıkevi nav dılê mın
hep bir adım ötesinden geçtim,
üstüme çöreklendiği günden beri pişmanlığın
bir seher tırpanlıyor yüreğimi
kanatıyor hayallerimi şah damarından
yarama sensizlik basıyorum tuz yerine
ramak kaldı sanırım... kimbilir,
Neden Azizem?
insanların yüzleri neden bu kadar soğuk?
sevgiden diyorum;
neden bu kadar uzaklar?
herkesin yönü farklı bir yana
belki herkesin derdi kendine,
Geri dön!
Ömrüme ihanet,
geçti sensizliğin tüm mevsimleri
Karanlığı uzuyor tüm gecelerin
Sen gideli kuşlar konmuyor avuçlarıma
Her akşam sensizliği içiyorum,
yağmalanan kentin son mültecisi,
rüyası yarım kalmış,
esmer tenli çocuklarına,
kederlenen annenin havar çığlığıyım.
şehrim yangın yeri.
şehrim kan kokuyor bu aralar.
senden uzak durduğumdan beri
tenha bir kuytudayım şimdi
kalır bana özlem dolu sessiz bir haykırış
kiralık bir bedendeyim sanki sen gideli
son perdesidir sensiz yaşamın
karanlığında boğuluyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!