Jîyan ditevize
Dimîne hêvîya biharê evîn
Şev dirêj
Şev tarî
Şev serma u seqem
Keştîya ji hêvîyê barkiri
Dılên teyî bêguneh u paqij
Bedena teye nazik
Cavên zeytunî
Awirên teyî sayî
Lêvên kelogirî
Hawar u gazîya te
Du min nenêre
Êdî ez venagerim
Payîz qedîya
Dar’a pel weşandin
Taqetê min nema
Dawî li jîyana min hat
Şiirde saklarım seni
Kimse görmesin diye yazmam
Kimse duymasın diye okumam
Dizelerimde isyanımsın
Çığlıklar seni çağırır
Yükselir feryadım arşa değer
Lı qesreki anji kollıkeki
Cavên xwe li asoya bigerînîim
Li çolistanekî an jî devê çemekî
Ezê pala xwe bidim zinarekî
Bikevim nav xewn û xeyalan
Xeyalên kur û xemgîn
Düşünmek gayesi içimde ateş
Sönmez bilirim sen olmayınca
Anlamsızlaşır dilimden dökülenler
Karşılık bulamaz senden yana
Bir yandan korlanan yüreğim
Diğer yandan solan hüzün çiçeği
Keçka gundî
xewnerojkê de
evînê xwedî dike
ez dizanim
paxila zarokên suretqemer
zozanên hênik de
Ronahîyê dide kolanên van bajaran
Wek rojê tîrêjên xwe berdide ser me
Hêvî û bêrîkirin bi hevre vejîyan
Xemilandin baxçeyên evînê
Şûştin bedena xwe bi rondikên çavan
Herîkî wek lêhîyê nav dilên min de
Porê minî gijik
Pîyê minî pêxas
Desten qelîşî
Şewata şevên tarî
Tu minstar ke yarê
Tu ji minre yar be
öylece kaldı senden kalanlar
aklımın bir köşesine yazılmış gibi
acının,ızdarabın tüm renklerinde
yansır umarsızca
bir çığlık,
bir haykırış,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!