Goncaydın
Bakakaldım
Bana mı açacaktın
Sevda vadediyordu titreyen kirpiklerin
Belki de ben senin rüyalarında bile görmediğin bir gölgeydim
Bir çay içip gideceğim
Başka bir masaya yanaşmak için
Bir sandalyenin masadan çekilmesi gibi
İki masa arasında gerileceğim bir süre
Direnecek ayaklarım
Ama yine de durduramayacak
bebekken bebekti ama
çocukken çocuk olamadı
sonunda bu yüzden
adamken adam olamadı
11.07.2007
Kulağıma adını fısıldamıştı bir dostum
Ancak şimdi hatırladım
Aradan gençliğim geçti
Şakaklarımın yabani akları
Bir kitabını açtım
Sararmış sayfalarında
Önce bir renkti
Su verip koku aldı topraktan
Alnımı çaldı üç damla
Araladım gözlerimi
Seçemedim
Saksıdaki sardunyanın
Onca sözcüğün ardında
Dilleniyor iki kişlik susuş
Ansızın duyulan bir yanık kokusu gibi
Her şeyi unutturuyor
Şimdi
Bir sözcük gibi
Gözlerimin gölgesinin düştüğü dizelerde
Alfabeden bu yana
Sonsuzluğu okuyorum
Seksen beş yaşındasın
O kadar geçmemiş ki acıların
Derin bir çatlaktan sızıyor gibi gözyaşın
Hâlâ on sekiz yaşında ağlayışın
Tuhaf tuhaf baktı bana
Bana dediysem
Ben değildim bahsettiğim bu ben
Sadece O'nun konuştuğu -ben- di
Kaşımla gözümle
-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz