Ne çok resim çizdim duvarlarına
Ne çok şiir yazdım
Ne çok şarkı söyledim sahnesinde
Yankılara sesimi yaslayarak
Ne çok fısıldadım en gizli sırlarımı
Ne çok hayal kurdum
Bir vitrin var bir de mutfak
Gerisi yokluk
Yani ya bir ya sıfır
Aradaki koridor ne kadar kısaysa
O kadar iyi
Hele hiç yoksa koridor
Umut
Karanlıkta yakılmış bir mum
Aydınlatmak için değil de
Karanlığı
Bütün endamıyla göstermek için
Var
Bu koşuşturmada
Üç gün izin aldım
Hemen kaçtım şehrimden
Vardım gittim, güneye
Bozburun`a
Kafamı dinlemeye
çamura saplanmış mandalina kabuğu
çamur kara
çamur toprak
çamura saplanmış mandalina kabuğu
Seni bulduğum an sonsuza dek kaybettiğim andı
Yanlış zamanlarda yanlış yerlerde sevdik birbirimizi
Keşke kumsaldaki iki taş gibi buluşabilseydik
Avuçlarına almış yüzümüzü
Oynar durur
Çamurdan maske yapan
Kararsız bir heykeltraş gibi
Bugünü dün yapan, zaman
Bütün susuşlarımda ses sonuna kadar açık
Paslı demirleri ısırıyorum sinirimden
Gecelerin avluları voltalarıma dar
Göğsümde hiç tanımanığım bir heyecan var
Otobanda ikiyüz basıyor duruşum
-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz