İçine hiç girmediğimin o binanın dış duvarlarına
Çok gün oldu gölgemi düşürdüm
Adımlarım duyuldu ya da duyulmadı
İçeriden çalınsaydı kapılar
Zaten dışarıda da yoktum
Makasla kesilmişti
Kanatmadan soyamazsınız kabuğumu
Çevrilemez başka hiçbir bir dile
İçine içimi döktüğüm Türkçem
Ülke
Yüz milyon kapasiteli dev bir stadyum
Kumsalda kaybolmuş yeşil bir bezeyle tanesi gibi kalıyor çim saha
Önce bir şeye değdi
Değer miydi
Daha tanımıyordu bile ellerini
Saatleri azletmiş bir sarkaç gibi
Sallanıyordu iki yanında
Fakirliği anlatan filmdeki oyuncuyu
Ödül töreninde görünce anladım
Samimiyetin de bir sınırı varmış
Demek bu yüzden tuvalet ve smokin
İnsana çok yakışırmış
Bir parmağın ucu peşimize takılmış
Dürtüyor
İşaret ediyor
Oramızı buramızı karıştırıyor
Sinir oluyoruz
Bir kalıba dökülmüş neşem
Kuruyor
Alnımda gözlerimde dudaklarımda kabaracak
Ağıtım, sızım, öfkem
Bir ifademde donacağım
-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz