yıl 1995, günah deryası yolculuğumun miladı erzurum.. beladan Hak çıkardı şükür ve hem sınavdı vede sınandım.. hayatımın özeti susmaktı. Dil lisana gelince kırdım herkesi o yüzden susmak bana rabıta kaldı..
"Peygamber Efendimiz'in "Zeyd sevdiğimdir" dediği, evlatlığı, İslam'ın ilklerinden ve Mute Savaşı'nın o şanlı komutanı: Zeyd bin Harise.
Onun o büyük sadakati ve Resulullah'a olan derin aşkı,
Sevginin Bedeli - Zeyd bin Harise"
"Özgürlük mü, yoksa Muhammed mi?
Babası ve amcası kapıya dayandığında, Zeyd hiç tereddüt etmedi...
Böyle yaşamaktan bıktık be usta,
Düş kırıklıklarım parçalandı,
Sinemde cam kırıklıkları,
Yurkunamıyorum be usta yaşadığım bu hayatı..
Çok güzel şeyler istedik belki ondandı,
Neyi başardım,
Neyle aklandım,
Başıma gelenlerin nedeni hatalarım,
Çekiyorum günah cezalarını..
Yaptıklarım rezil etti beni,
Bi-huzûr cihanın nevâsıdır bu,
Pîr-i fânîden kalma bir sitayiş değil.
Bir zülmet içinde yanan gönülden sadâdır,
Dinle! Başlıyor o gizli figânım.
Hocalar câhil etti,
pervasızca, çöllere savrulduk,
hayaller, gerçeğin tohumu,
büyür, gerçek olur belki, umduk,
oysa, yanılmakta parçasıymış,
boşaymış, toparlanamadık..
Gözüm içi gülmüyor zorlama,
Kendimi aldatmayı başardım,
Ölmeliyim ben galiba,
Tutuyor beni korkularım galiba..
Düşledik günahı,
Azametiyle dağları eğen, keremiyle her canı doyuran Zül Celâl,
Hem korkulan heybetin, hem sığınılan bitmez ikramın sahibi Zül Celâl!
Senin Celâlinle titrer âlem,
Sana yönelen muhtaç insan..
Yâ Zül Celâli Vel İkrâm! "Allah!" Yâ Zül Celâli Vel İkrâm! "Hû!"
sabrı anahtar diye kullandım,
suçlu gibi baktılar,
suçlu ben miyim, ben miydim,
şer', anahtarı kırar anladım,
kapım kime kilitliydi, çözemedim..
Yorgunsun gidiyorsun , gidiyorum,
Hırsızlık edildi geri dönülmez,
Ne kırılan kalpler nede vaatler gelmez,
Yorgunsun gidiyorsun karanlığa,
Işık yok kimse yok..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!