Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Dirilsin zaman yolcusu,
Her geçen vakit öldürüyorsun,
Vaktini helâka sürüklüyorsun,
Günahı işledikçe yaralıyorsun mazlumu..

Ah, vah deme, senin hatan gafil,

Ümitleri kırılmış, omuzları çökmüş,
Me'yus ve mükedder bir hale büzülmüş,
İlk defa kaç gecedir,
Müsterih ve sakin bir uykuda düş..

Bulutlanan gözler,

Basit bir önyargı neticesi,
Yıllarca duran hürriyet heykeli gibi sessiz,
Surat yıllarca asılı kirli çamaşır gibi,
Korktuğu bulutsuz gecede dolunay gibi..
Aşikâr olan ses tonu ve yüz ifadesi..

Tercih hakkı sunulmadı hiç,
Yerime tercihler yapıldı,
Böyle nefes alındı,
İstemediğim yerimdeyim,
Her sefer özgürlüğüm kısıldı..

Uzaktan ağacın çığlığını duyduk,
Yaralı bir hayvanın ölüm çığlığı,
Yaşlar kırışık yanaklarımdan,
Çıplak göğsüme sızdı,
Bu korkunç ıstıraptı..

Dudaklarımı dudaklarımla örttüm,
Beklenmedik fırtınalar hırçınlı geldi,
Yakıldı güneş yüzü,
Dedikodulara dudaklarımı örttüm..

Gölgeleri görünce dürtüldüm,

Hıçkırıklar beyaz karlarla örtülü gecenin,
Sinesinde içli ve derin akisler bırakmaktaydı,
Zilin acı sesi, gecenin karanlığını yırtıyordu..

Gözler kararmaya başladı,
İçinde fırtınaları boralar koparmaktaydı sanki,

kendimi övmekten sığındım Rabbe..
nankörlüğü terazilerde tartamadım,
suçum neydi Allah'ım,
suçluluktan kaçma adına sindim en içerlere,
bu pislikten azat olamadım,aklanamadım..

Sadece sizin görmek istediğiniz beni..
Gösterdim size..
Ne ben böyleydim ne de zevklerim..
Maskem hâlâ deşifre kimliğime..

Sorularınızın cevabı bendeydi,

Mektubu ezberledim küllerini savurdum yakıp,
Kelepçeme oysa aşıktım,
Bir tavırla çenemi kaldırdım,
Yüzümde ifadem donuklaştı..

Kalemim ikiye kırıldı,