Abdullah İbni Mesud Şiiri - Afşin Dualı

"Mekke sokaklarında yankılanan ilk mukaddes seda...

"Bedeni zayıftı, boyu kısaydı belki...
Ama imanı Uhud Dağı’ndan daha heybetliydi.
Müşriklerin zulmü altında, Kabe'nin dibinde dimdik durdu.
Besmeleyi çekti, Rahman Suresi'ni Mekke'nin yüzüne bir güneş gibi çarptı!
Vurdular, ezdiler, susturmak istediler...
Ama O, 'Cennet kuşlarının sesli okuyuşu' gibi okumaya devam etti.
Efendimiz buyurdu: 'İbn-i Mesud'un iki bacağı, mizan terazisinde Uhud Dağı'ndan daha ağırdır!'"
​
Küçük cüssesinde koca bir yürek,
Kur'an’ı anlatmak en kutsal dilek.
Mekke’de yükseldi nurlu sadası,
O’ydu müminlerin dertli devası.
Nahif elleriyle tuttu hikmeti,
Sırtında taşıdı koca ümmeti.
Resul’ün sesine ses kattı sesi,
Oldu Kur'an’ın en tatlı nefesi.
​
Ey İbn-i Mesud! İlim deryası,
Kur'an bahçesinin sönmez ziyası.
"Mizan terazisinde dağlardan ağır,"
Sana sağır olan, hakka da sağır!
Ya Abdullah! Ya Muallim-i Din!
Sana selam olsun, ey kalbi emin!
​
Tilaveti cennet rüzgarı gibi,
Buldu o nurlu kıraat dibi.
"Oku" dediğinde yüce Peygamber,
Melekler dinledi, sustu her keder.
Kabe’nin dibinde haykırdı Hakk’ı,
Onunla şereflendi İslam’ın akı.
İnce bacakları cennet yolunda,
Uhud’dan ağırdır mizan kolunda.
​
Zulme boyun eğmedi, Rahman’ı okudu!
Hikmetle, irfanla gönüller dokudu!
Ümmetin rehberi, ilmin sancağı,
Kur'an aşığının nurlu durağı!

Kur'an'ın ilk sedası, sadakatin gür sesi...
Abdullah bin Mesud...
Radıyallahu anh...