Gözün sevem benli dilber,
Beni bir kez sor desene.
Nazlanma dur,dur beri gel
Hadi bana yar desene.
Ben şu garipler rıhtımının,
Bir garibiyim.
Sen uzakta mutlu insanların
Mutlu ülkelerin çiçeğisin.
Ben yoksul,ben kendi kendime
Nasıl bir hayatın içine düştük
Dostların, düşmanın hiç belli değil
Doğruyu söylerken yalana düştük
Yalanlar,doğrular hiç belli değil.
Geçtim çile kapısından,
Aşkın beni mum eyledi.
Söz ettiler herkes senden
Seni böyle kim eyledi.
Hep beklenmedik yerden geliyor yaşantı.Hayeller bir kuş misali uçup gidiyor.Umutlar, tacirlerinin elinde tutsak kalıyor
Yürekte pır pır çırpınıp durmakta sevgi,bir umut,konacak dal arıyor.Her bağ bozumu,yeniden zamana bırakıyor kendini.Belliki umutlar dal budak sarıyor,belliki umutlar,yarına uyanıyor.
Uçuşuyor sözlerim mavi göklerde
Evrensel boşluğun elemanı ben
Kaybolup gidiyorum her gün düşlerle
Hayallerin en sükseli kahramanı ben
Bazen,gözlerim göklere takılır,bir uçurtma olur kanatlanır, uçarım.Kabına sığmayan buhar olurum bazen,bir buluta dönuşür yağmur gibi sicim sicim yağarım.
Yerlere basar ayaklarım, bazen toza toprağa bulanırım.Bir türkü tutturur dudaklarım, bazen hazin hazin ağlarım.
Ben Anadoluyum,yanık buğday başağı gibi sıtma sarısıyım.ilmek ilmek dokunmuş kilimlerin,desen desen halılarda yaşatılan Anadolu anısıyım.
Bir ırmak geçer üzerimden ılık ılık hissederim nefesini.Bazen bir çağlayandan duyarım kendi sesimi.Bir traktör çiziği verimli topraklarım,nasır nedir diye sormayın bana çalışmaktan nasır tutar ellerim,parmaklarım.
Yaşadım yılları tek tek sayarak,
Her güne “yok” saydı beni bu hayat.
“Belki bugün, belki yarın…” diyerek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!