Kışın neden çıplaktır ağaçlar!
Üşümezler mi?
Yoksa elbiseleri dar mı?
Neden bazı ağaçların
NİSAN DÜŞTÜ HER YERE
Savurup güzelligini
Nisan düştü heryere
Zarif,kibar bir eda
Tatlı bir gülümseme
Sahi,ne güzel gelirdi kulaklarımıza
"Arkası yarın"piyesleri.Bizleri çok farklı hayallere götürürdü.Kaybedenlerin,haksızlığa uğrayanların yanında olmuşluğumuz vardır.
Çok göz yaşları dökmüşlüğümüz olmuştur kavuşamayan sevgililere.Çok dua etmişliğimiz vardır nur yüzlü dedelere,Melek kalbli teyzelere.
Pazar yerine gelmişti o adam.Bir sebzelere baktı,bir meyvelere baktı.Elini cebine attı, parasına baktı.Gözleri dolmuştu adamın,bugün sahura kalkacaktı.Yutkundu adam,uzun bir soluk aldı.
Birden ellerini cebine sokarak geriye döndü.Hava kararmıştı,adam sokağın birine daldı,bir zaman sonra o adam gözden
Uzaklaşmıştı.🤧
O hırçın ve su gibi akıp giden yıllardan sonra, sessizliğe bürünen evimizin içinde günlerimiz, yaşadığımız o güzel hatıralarla geçiyor.
Bir zamanlar her an dolup taşan o koskoca evler şimdi alabildiğine bomboş. Artık evlerde herhangi bir otoriteye de gerek kalmadı. Şimdi her biri başka şehirlerde yaşayan çocuklarımız, bizim bir zamanlar yaşadığımız hayatın heyecanını ve hazzını yaşıyorlar. Bizler geçmişin anılarını terennüm ederken, geleceğin torun sevgisinin mutluluğunu hissediyoruz.
Keşke odaların dili olsa da konuşsa... Hayallerimizi, güzel günleri bir bir anlatsa. Çocuklarımızı nasıl büyüttüğümüzü, kaygılarımızı, umutlarımızı dile getirse. Her akşam iş dönüşü onları görebilmenin mutluluğuyla eve doğru yola çıktığımız günleri unutmasa.
Şimdi ise eve her gelişimizin özlem dolu olduğu; fakat onların mutlu olmasının bizi de mutlu ettiği bir dönemi yaşıyoruz. En güzeli nedir, bilir misiniz? Her akşam bizleri arayıp sormaları... Bu koskoca odaların sessizliğini bir nebze olsun doldurmaları...
O genç;
Okumalıydı,okuyamadı.Çalışmalıydı,
çalışamadı.Yuva kurmalıydı, kuramadı.Dürdü,büktü bütün ümitlerini bohçaladı.Şimdi açıp açıp,bağlıyor bohçasını.Dedim ya, henüz ümitler bitmedi.
Dönem senin dönem, yıl senin yılın,
Mutluluk kapıda bekliyor oğlum.
Adımların doğru, yolun çok doğru
Zaman senden çok şey bekliyor oğlum.
Sen hiç göz yaşı sildin mi?
Üzüldün mü hiç?
Öksüz, yetim çocuklarına?
Sildin mi burnunu küçük bir çocuğun?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!