Suları çekilse denizin, ışığı sönse güneşin, gecesi olmasa dünyanın bir kaybı olmayacak belki; ama o gün biz olmayacağız.
Lakin güneş yine doğacak. Geceler yine inecek yeryüzüne. Dalgalar yine kıyılara vuracak. Tatlı telaşlar yaşanacak, yaramaz çocuk sesleri yine göğe yükselecek. Hayat, öyle ya da böyle, akıp gidecek.
Türkiyede üniversiteler ağzına kadar öğrenci dolu.Çoğu öğrenciler binbir ümitle başladığı üniversiteyi işsiz bireyler olarak bitiriyor.
Üniversiteler birer bilim ve kültür yuvası ama Türkiye de mecburen iş bulmada kolaylık makamları haline gelmiş.Nedeni'de Türkiyedeki işsizlik sorunu ve ekonomik problemler.Dolayısıyla Türkiedeki her birey üniversiteleri birer kurtuluş yerleri olarak görüyor.
Bunun sonuçu olarak cok kalabalık öğrenci sınıfları ve kalitenin düşmesi sorunları yaşanıyor.Ama en kötüsüde üniversite bitince
Yaşı ya kırk var, ya da yoktu ama bakıldığında
Çok fazla gösteriyordu. Yokluğun ve hayatın vurduğu darbeler onu sanki bu hale getirmişti.
Yapılan her yanlışdan kalan her öbek tortu
yüreklerde bir dağ kitlesi gibi yükselmekte, var olan
En ufak vicdan Kırıntısını eritip gitmektedir.
Geriye dönüşlerin olmadığı, benlik muhaseblerinin yapılmadığı durumlarda insana sürekli acılar vermekte, her gelen yanlışın en ufak dokunuşları eski yaraları daha da çekilmez kılmaktadır.
Yürüyüş güzergahımın içindeki mahalleden geçerken gördüm onları.Erkekler üzerlerinde
Atletler olduğu halde oturuyorlar,kadınlar ise en doğal halleriyle giydikleri ev pijamaları ile hararetli bir konuşmanın tadını çıkartıyorlardı.
Bu hal Adana'nın yakıcı sıcaklığının yaz günlerinde ortaya çıkardığı durumun adeta bir özeti gibiydi.
Biraz ileride irili ufaklı çocuklardan bazıları üzerlerinde hiç bir şey olmadığı halde,altlarındaki sürekli düşen kilotlarını çekerek oynamakta,bazı çocuklar ise burunlarından akan göğ sümüklerini ellerinin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!