Saçlarının,
Yere düşen gölgesini severdim.
Değişmezdim hiç birşeye,
Sürmeli gözlerinin bakışlarını.
Şehirlere bombalar yağardı her gece.
Biz, uzağında bir kentin,Biçare,
Bir köşeye büzüşürdük.
Sicim sicim bir yağmur yağsa,
Gürül gürül aksa sular derelerden.
Sığınsak bir evin saçağına üşümesek
Buğulansa nefesimizle camlar,
Gözün sevem benli dilber,
Beni bir kez sor desene.
Nazlanma dur,dur beri gel
Hadi bana yar desene.
Ben şu garipler rıhtımının,
Bir garibiyim.
Sen uzakta mutlu insanların
Mutlu ülkelerin çiçeğisin.
Ben yoksul,ben kendi kendime
Nasıl bir hayatın içine düştük
Dostların, düşmanın hiç belli değil
Doğruyu söylerken yalana düştük
Yalanlar,doğrular hiç belli değil.
Geçtim çile kapısından,
Aşkın beni mum eyledi.
Söz ettiler herkes senden
Seni böyle kim eyledi.
Hep beklenmedik yerden geliyor yaşantı.Hayeller bir kuş misali uçup gidiyor.Umutlar, tacirlerinin elinde tutsak kalıyor
Yürekte pır pır çırpınıp durmakta sevgi,bir umut,konacak dal arıyor.Her bağ bozumu,yeniden zamana bırakıyor kendini.Belliki umutlar dal budak sarıyor,belliki umutlar,yarına uyanıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!