Gözlerim, Gök maviliğin içerisinde kayboluyor. Aklıma düşüyor, geçmişe dair hatıralarım, ümitlerim, beklentilerim. Aklıma düşüyor," Hep birlikte "olacağız diye söz verenler ama hep yalnız bırakanlar.
Nerede benim yaşama sevincim? Tozpembe kurulan hayallerim.Az şeyle mutlu olanlar, samimi dostlarım, sahi şimdi nerede?
Biteceğini bilmediğim bu dünya, aklına şimdi mi düştü beni terk etmek? Neden hayata bu kadar uzaktayım?
Bir küskünlük hali var bende, isyanları oynuyor bedenim. Bir yanlış var gidişatın bir yerlerinde.
Atının terini kurutmak için bir ağaçın gölgesinde durdu adam.
Sonra geriye dönüp geldiği yollara bir baktı,
Hararet basmıştı her yanını.Bir yudum su bulmak için kıvranıyordu.Atını ağaça bağlayarak ileriye doğru bir kaç adım attı.
Küçük bir dere, güzel sesler çıkararak ahenkle akıyordu.Hızla dereye ulaştı ve dudaklarını derenin serin sularına bırakarak
SIRADAN HAYATLAR..
Toplumumuzda anne ve babalar gençlik dönemlerinde iş bulma önceliğini ilk planlarına alırlar.iş bulan bireyler sanki evliliği hak etmiş birer kahraman gibi eş arama kaygısına düşerler.
Yaşam tarzımızı genel olarak ailelerimizden alırız.O yüzden evlilikten sonra hem toplum baskısı hemde aile olma düşüncesi ile çocuk
Sahibi olmak ikinci önceliğimiz oluverir.
Yaşam standartlarımızı iyileştirmek,ev sahibi,
Dört yanım ayak sesi,
Ben hareketsiz.
Bu sevdayı götüren
Tren gelmedi.
Eksikler fazlalıklar,
Sabahların sessizliğini bozan
Birşeyler var.
Varlığını sorgulayan bir anne,
Ket vurur duygulara babalar.
Serin,sulu gözlerinin içindeyim
Sen beni hâlâ hiç görmedin.
Sesim,her gün misafirin davetsiz
Seninle haşır neşir hayallerim
Aynaya bakıyordu adam,-eh dedi, saçımda biraz dökülmüş ya olsun o kadar. Bir Tıraş olurum şimdi, lacivert takımı da çektim mi, iş tamam diye düşünüyordu.
Pantolonu denedi önce, göbek, pantolona sığmıyordu. Ceketi giydi üstüne olmadı, çok dar geliyordu. Yaşı elliyi geçmişti, artık eski urba yama tutmuyordu.
Gömlekleri denedi tek tek. Ne zaman almıştı bu kiloyu! Sonunda sırtına bir şeyler uydurdu. Tekrar aynaya baktı. Biraz dedi, spor yapmalı, diye mırıldandı. Kapıdan dışarı çıktı. Ayakkabısına baktı. Hangisini giyse daha şık olur du? Tek tek giydi, çıkardı. Gerçi tam beğenemedi birini ama düğünden kalan kundura iyiydi. Biraz parlakça ve dikkati çekerdi. Düğünden kalan parlak kundurayı giydi. Biraz kokular süründü, taktı gözlüklerini ve yürüdü. Artık olup, olacağı buydu.
Bindi arabasına, gaza bastıkça ve yolda yayan gidenlere şöyle yan gözle baktıkça biraz daha moral buluyordu. Günaydın dedi, yolda giderken birine, Adam oralı olmadı. Neyse dedi, herhâlde duymadı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!