Siyahlar, maviler,sarılar, aklar
Renklerim karışır seni görünce
Ev hanem,odalar,sokaklar dolar
İçimde huzur var seni görünce
Boş gözlerle bakıyorsun yarından ümidin yok,
Sevgiyi kaldırmışsın rafın en son gözüne.
Kötü sözler duymuşsun kimse sevmemiş seni
Hepsi bir kötü çıkmış kim güldyse yüzüne.
Sonbahara aday mevsimlerimiz
Albümde sarardı resimlerimiz
Gidilen yerlerden dönmez cismimiz
Bir hüzün şarkısı şimdi ağlamak
En güzel güllerim bahçemde soldu
ŞİİR YAZMAK YAŞAMAKTIR
Yüreğin yükünü, doğanın güzelliklerini paylaşmak,
Hisleri kelimelerle musiki içinde ahenkle dans ettirmektir,şiir yazmak.
Şiir yazmak,dünyanın görülmeyen ihtişamını yada acısını içinde hissetmek,her şeyi yürek yüreğe paylaşmaktır.
Şiir yazmak,Her gördüğünden anlam çıkarmak,geceleri uyuyamamak,Melenkolik olmak,başkalarının yerine gece gündüz yanmaktır.
Hafif sabah rüzgârı esintisinde,
Güneş belirirken altın ufuktan.
Sen gönlümün ay yüzlü sevgilisi
Gözbebeklerimden,
Gülümseyerek geçersin.
A şığım içimde ateşin yanar
D uramam ben sensiz anlıyor musun?
N e yapsam,ne etsem güllerim solar
A dını unuttum sanıyor musun?
Artık mektuplar yazılmıyor dostum. Nostaljinin tadı tuzu kalmadı. Galiba sevgileri eskittik iki gözüm, özledik hüzünleri… Utanmayı arar olduk, gelin ettik iffeti. Güvenmeyi, dürüstlüğü, kardeşliği elimizden kaçırdık. Şüpheler, kıskançlıklar sardı etrafımızı. Onur, Çoktan terk etti bazılarımızı.
Mutluluğu kaçırdık yalanlar söyleyerek. Paylaşmak yalnızca lüğatlarda kaldı. Yapmacıklar türedi dostum, bize söylenecek söz kalmadı.. Adam gibi adamlar çoktan terk ettiler bu diyarları. Mış gibi yaşayanlar çoğaldı. Yaşamanın sadece adı kaldı. Söz namus sayılırken eskilerde, sözün hiç hükmü kalmadı. Önem sırasını yitirdi dostum,
Güzellikler aynalarda kaldı. Alın teri artık akmak bilmiyor, bedavadan yaşamak başka bir hal aldı. İnsanların ben demekten, sen demeye takatleri kalmadı.
Heyecanları tükettik dostum. Kazanmanın anlamı kalmadı. Herkesle yarışmaktan insanların gücü kuvveti kalmadı. Aşk bacadan uçup gitti iki gözüm. Ağlamak anlamını yitirdi. Yok, şimdi kahramanlar, beyaz atlı masallarda kaldı. Hiç kimse titremiyor, o gür sesleri şimdi duygusuzlar aldı.
Sahi birde dermanı kalmadı dizlerimizin, büyüklerin hatırı kalmadı. Fedakârlık, yapmasaydı olarak kavrandı İki gözüm herkesin herkeste ahtı kaldı. Uykusuz gecelerde sallanan çocuklar büyüdü. Karşılığı hayal kırıklığı oldu. Şimdi anlık sürüyor sevdalar, her yalan itibar görüyor, mış gibi yaşıyor insanoğlu Kimseyi dinlemiyor.
Ölümler gün aşımı, düştüğü yeri yakıyor iki gözüm, ağlayan gözlerden bir damla yaş akmıyor.
Ellerim hala küçücük,yüreğim pır pır
Hiç birşey değişmedi dün gibiyim aslında
Sen hiç ölmedin içimizde yaşıyorsun ama
Bir sen yoksun,birsen yoksun sevgili baba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!