Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Kırık dökük bu hanemin
Köşetaşı sen olaydın
Bahçemizde gül, yasemin
Yaprak tacı sen olaydın

Salınaydın salon salon

Çok kışlar geçirdi yaralı gönül
Sımsıcak yüreği üşüten sensin
Nerde gezdin sen ey deli ömür
Fermanı aşk diye kesişen sensin

Sen söyle yüreği umut dolu çocuk.
Alınan nefesin değerini bilir mi ölüler?
Hep gecelerimi korkar çocuklar?
Hep ellerinden mi tutar annelerinin?

Sessizce oluyor herşey
Çığlıklar kuşanırken elbisesini
Ellerin, kolların ve başın,
Bakışların düşüyor önce yere

Bugün hangi şehirdeki ağaçların,
Yaprakları göğe uçuşuyor sayende!
Hangi evlere yas ateşleri düşürdün,

Sesiz bir şehir gibi
Gökle yer arasında

Uzaktan uzaktan bakar sevdalar
Uzaktan gönüle akar sevdalar
Gözünü bir kırpar bir dudak büker,
Karartır ateşte yakar sevdalar.

Beni alırmısın içine
Yüreğinin?
Sımsıcak buselerle.
Beni alırmısın gönlüne?

Sana birşeyler olmuş
Sevdiğim
Bellidir titrek sesinden.
Çok zaman geçmiş,
Nasılda sessizleşmiş
Gözlerin.

Güneşin ısıtır, yeni gün doğar
Karşımda ben seni gördüğüm zaman
Gönlüme büsbütün güzel his dolar
Uzaktan sen bana güldüğün zaman

Sevginle içimi heyecan kaplar