Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Atının terini kurutmak için bir ağaçın gölgesinde durdu adam.
Sonra geriye dönüp geldiği yollara bir baktı,
Hararet basmıştı her yanını.Bir yudum su bulmak için kıvranıyordu.Atını ağaça bağlayarak ileriye doğru bir kaç adım attı.
Küçük bir dere, güzel sesler çıkararak ahenkle akıyordu.Hızla dereye ulaştı ve dudaklarını derenin serin sularına bırakarak

SIRADAN HAYATLAR..

Toplumumuzda anne ve babalar gençlik dönemlerinde iş bulma önceliğini ilk planlarına alırlar.iş bulan bireyler sanki evliliği hak etmiş birer kahraman gibi eş arama kaygısına düşerler.
Yaşam tarzımızı genel olarak ailelerimizden alırız.O yüzden evlilikten sonra hem toplum baskısı hemde aile olma düşüncesi ile çocuk
Sahibi olmak ikinci önceliğimiz oluverir.
Yaşam standartlarımızı iyileştirmek,ev sahibi,

Dört yanım ayak sesi,
Ben hareketsiz.
Bu sevdayı götüren
Tren gelmedi.

Eksikler fazlalıklar,

Artık mektuplar yazılmıyor dostum. Nostaljinin tadı tuzu kalmadı. Galiba sevgileri eskittik iki gözüm, özledik hüzünleri… Utanmayı arar olduk, gelin ettik iffeti. Güvenmeyi, dürüstlüğü, kardeşliği elimizden kaçırdık. Şüpheler, kıskançlıklar sardı etrafımızı. Onur, Çoktan terk etti bazılarımızı.
Mutluluğu kaçırdık yalanlar söyleyerek. Paylaşmak yalnızca lüğatlarda kaldı. Yapmacıklar türedi dostum, bize söylenecek söz kalmadı.. Adam gibi adamlar çoktan terk ettiler bu diyarları. Mış gibi yaşayanlar çoğaldı. Yaşamanın sadece adı kaldı. Söz namus sayılırken eskilerde, sözün hiç hükmü kalmadı. Önem sırasını yitirdi dostum,
Güzellikler aynalarda kaldı. Alın teri artık akmak bilmiyor, bedavadan yaşamak başka bir hal aldı. İnsanların ben demekten, sen demeye takatleri kalmadı.
Heyecanları tükettik dostum. Kazanmanın anlamı kalmadı. Herkesle yarışmaktan insanların gücü kuvveti kalmadı. Aşk bacadan uçup gitti iki gözüm. Ağlamak anlamını yitirdi. Yok, şimdi kahramanlar, beyaz atlı masallarda kaldı. Hiç kimse titremiyor, o gür sesleri şimdi duygusuzlar aldı.
Sahi birde dermanı kalmadı dizlerimizin, büyüklerin hatırı kalmadı. Fedakârlık, yapmasaydı olarak kavrandı İki gözüm herkesin herkeste ahtı kaldı. Uykusuz gecelerde sallanan çocuklar büyüdü. Karşılığı hayal kırıklığı oldu. Şimdi anlık sürüyor sevdalar, her yalan itibar görüyor, mış gibi yaşıyor insanoğlu Kimseyi dinlemiyor.
Ölümler gün aşımı, düştüğü yeri yakıyor iki gözüm, ağlayan gözlerden bir damla yaş akmıyor.

Nerden geldiğini,
Bilemediğim.
Kurşunların,
Kurşunusun sevdiğim.

Beni alırmısın içine
Yüreğinin?
Sımsıcak buselerle.
Beni alırmısın gönlüne?

Sana birşeyler olmuş
Sevdiğim
Bellidir titrek sesinden.
Çok zaman geçmiş,
Nasılda sessizleşmiş
Gözlerin.

Güneşin ısıtır, yeni gün doğar
Karşımda ben seni gördüğüm zaman
Gönlüme büsbütün güzel his dolar
Uzaktan sen bana güldüğün zaman

Sevginle içimi heyecan kaplar

Sevmek, sevilmek varda
Neler yok ki,
Birbiri ardına.
Upuzun ayrılıklar
Gurbette sıla özlemi
Ve sonra…

Varlığın,
Yine bahar bahçelerinde
İlk heyecan
İlk aşk gibi.

Rengi solsada yılların