Islığımı hep yalnızlığa çaldım,
Söylenmedik sözler arıyorum.
Uçuşur göklerde dediklerim
Ben yaşamdan çalıyorum.
Hasretinle her gün yanıp durduğum,
Aşkınla yanarak mecnun olduğum,
Baktığım her yüzde seni gördüğüm,
Seni sevdiğimi söyletme bana.
Göklere bakarsan huzur bulursun
Toprağı ekersen mahsül alırsın
Kimseye bağlanma yalnız kalırsın
Deniz'in en gerçek sözüdür bunlar.
Dışarda yağmur yağıyor şu anda
Bir serçe kuşu çok ıslanmış.
Ne çok çaresizliğimiz var bilsen,
Kimi pencereden bakıyor
Su başında oturmuşum
Kolumu cemreye cemreye
Uçup gider bizim kuşlar,
Kuşlar nereye nereye?
Suçu yok çocukların,ne kadar suç yüklenmişse üzerlerine,
Senden biliyorum bütün büyük bellediklerim
Çekin ellerinizi üzerimizden kirlilik akıyor
Yalanı çok güzel söylüyor bütün dinlediklerim...
Bir düşünse insan, yaşanan herşeyin bir rol gereği olduğunu. İnan ki yaşamak işte o zaman çok zor gelir.Yapmacık gülüşler, beylik laflar, samimiyetsiz yüzler ve kararan kalplerin cirit attığı bir dünya da yaşamaya çalışmak! İşte o zaman hayat çekilmez olur.
Ama yoğun bir tempoda, yaşama kaygısına düşmüş bir insan, yalnızca o anı, kendine bir katkı sağlayabilecek o anı düşünerek yaşadığından, hiç umursamadan ve kendine dert dahi etmeden yaşar gider. Kimisi buna yaşantı der kimisi boş bir yaşam.
Bu dünyada sizi mutlu edecek birşeyler varsa, hep onlar uğrunadır var olmak kaygısı. Bir güzel söz, bir güzel bakış, derin hatıralardır içinde yatan yüreğin çabaları.Sırf bu yüzdendir bazen boyunların bükülüp uzaklaşma halleri. Sırf bu yüzdendir, bütün zorluklara boyun eğmişlikler.Sırf bu yüzden hayatı güzel kılma çabaları, sırf bu yüzden oynanan mutluluk oyunları. Sırf bu yüzden insanın çabaları.
Sabah kalkıp,aynanın karşısına geçti."Ne kadar da şişkoyum" diye iç geçirdi.Tek tek denedi kıyafetleri,hepsi dar geliyordu."Tamam dedi,rejimdeyim bundan sonra"Halbu ki bu yaşına kadar kaç kez söz vermişti kendisine.Ama bu kez dedi,olacak bu defa.Kesinlikle olacak diye sözünü yeniledi.
En geniş kıyafeti giymek için seçti.Rengi siyah olmalıydı,çünkü siyah zayıf gösteriyordu.Henüz iş yerine yeni gelmişti.Börekci,simitci diye bir ses işitti.Sanki midesi aniden boşalıvermişti.Bir kaç saniye direndi,sonra "amannn dedi,atın ölümü arpadan olsundu".On börek,beş tanede simit ver simitci diye gürledi.Veli efendi,büyük bardakla bir çay kap gel diye hizmetliye ünledi.Biraz sonra Ayşe'nin önünde ne börek kalmıştı,ne çörek.Ne güzelde bir uyku çökmüştü üzerine,kıvrılıp yatmak vardı bir köşeye şimdi.Tam dalmıştı ki,patronun o tok sesi duyuldu ta kapıdan."Oynaşmayın,uyumayın
Çalışın" diyen o sese uyandı Ayşe.
Yine sözüyle beraber börekleri ve simitleri de yutup gitmişt.Bu gidişle Şişko Ayşe olma yolundaki gayreti sonucunu verecek gibi görünüyordu.Ayşe git gide büyüyor,Ayşenin rejim yapacağım sözleri bitmiyordu.Ama yemek yemeyi oldum olası Ayşe çok seviyordu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!