Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Sohbet muhabbete,
Muhabbet sohbete muhtaç.
Sohbetsiz muhabbet,
Fazla sürmez elbet.
Muhabbetsiz sohbet,
Dedi kodu gıybet.

zaman çok değişti, haliyle bizler de,
bu denli egoist değildik eskiden,
çıkarlarımızı düşünüyoruz sadece.
kavramlar da değişti,
gençler; 'faşistler, komünistler! '
diye slogan atmıyor artık.

Dibi delik testi dolmaz,
Dürüst olanlar yıkılmaz
Kötü olan huzur bulmaz
Bulur diyen yalan söyler.

Kökü yoksa ağaç bitmez

Yıllarca ağzıma kilit vurdular
Asarız keseriz deyip durdular
Lüzumlu lüzumsuz yasak koydular
Yasak koymak çözüm değil be gülüm.

Benim başarımı çekemediler

Modern silahların tutukluk yaptığı,
Teknolojinin iflas ettiği yer Çanakkale.
Donanımlı orduların çaresizliği,
Bir avuç imanlı insanın ehl-i salibe kafa tutmasıdır.
Çanakkale, tek dişli canavarın hüsrana uğradığı yerin adı,
Vatan sevdalısı gençlerin hep birlikte cenk meydanına koşması,

kimilerine göre sıradan bir gün,
kimilerine göre hafta sonu
tatilidir pazar.
biraz da tembelliktir.
hafta içindeki, yoğun trafiğin,
sona ermesidir.

Yıkılmış evimiz, baykuşlar öter,
Sılanın hasreti burnumda tüter.
Yaşlının çilesi ölünce biter.
Sen de yaşlanırsın, mutlaka birgün.

Onlarların yanında kaşını çatma,

Bugün bayram, yaşlıları sevindirin,
Ziyaret edip, öpün ellerini.
Hal hatırlarını sorun.
Hayır dualarını alırsınız.

Bugün bayram, hastaları sevindirin,

Sevginin sahtesi, gerçeği olmaz,
Gerçek mi, değil mi ölçemeyiz ki!
Paylaştıkça artar, pörsümez solmaz,
Sevgisiz hayatı istemeyiz ki.

Taşlaşmış kalpler, sevgiyle yumuşar,

Zalimin zulmünü alkışlıyorsan
Mazlumun yanında yer almıyorsan
Haksızlığa karşı direnmiyorsan
Hiç kusura bakma sen de zalimsin

Teröre şiddete dur demiyorsan