Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Dün bakınca bu günü
Bugün bakınca yarını görmek
Başına gelecekleri önceden bilmek
Sahi sende var mı bu özellikler
İleri görüşlü olmakla övünüyorsun
İnsanları hor görecek

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış
İnanmayı ben de isterdim ama bu mümkün değil Sakın bu kırk gün olmasın
Eskidenmiş o eskiden
Darda kalanın yardımına koşmak
Karşılık beklemeden iyilik yapmak
Yetime kol kanat germek

Armudun iyisini kimler yermiş?
Tabi ki ayılar!
Hangi ayılarmış onlar?
Kutuplarda yaşayanlar desem!
Onu bilmem de kutuplarda armut ne gezer
Yoksa tekamül mü etmiş oradaki insanlar!

Parsellemiş dünyayı
Bir de güneşi ayı
Hep onun mu olacak
Dünyada aslan payı

Gözü dönmüş canavar

gün boyu 'alo' diyorsun,
yani 'merhaba'
iyi de kardeşim,
Türkçenin suyu mu çıktı?
merhaba desene.
hem onlar 'alo' demiyor ki!

Arkadaş Dinimi öğretme bana
Kur'an varken senin konuşman yersiz
İbret almak yeter insan olana
Senin ben bilirim demen mehelsiz

Kendi görüşünü dine mal ete

Sen beleşi seversin,
Ne bulursan yersin.
Ye ye,
Yalnız önce bir sor,
Beleş mi değil mi?
Beleş ise hiç düşünme,

Ağa emreder, maraba, başım üstüne ağam der,
Ardına bakmadan gider.
Hakkı yoktur kimsenin,
Ağaya söz söylemeye,
Ona karşı gelmeye,
Yeter be ağam demeye.

Suyunuz tükense bir damlacık bile kalmasaydı
Ne yapardınız?
Bazen kesilince nasıl da sızlaniyorsunuz
De ki ;suyunuz çekiliverse
Söyleyin size kim bir akarsu getirebilir(yasin:30)
O suyu size bila ücret veren kim?

Çocuktuk ufacıktık
Ah bir büyüseydik,
Kimimiz öğretmen, kimimiz doktor olacaktık.
Büyüdük...
Öğretmen olduk, doktor olduk,
Nedense adam olamadık.