Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Maşallah kıpır kıpır
Hareketli bizim zıpır
Korku nedir bilmez cesur
Düşer kalkar , kendi düşen ağlamaz der.
Gönlünce yaşamak ister
Var mı bana posta koyan der

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış
İnanmayı ben de isterdim ama bu mümkün değil Sakın bu kırk gün olmasın
Eskidenmiş o eskiden
Darda kalanın yardımına koşmak
Karşılık beklemeden iyilik yapmak
Yetime kol kanat germek

Armudun iyisini kimler yermiş?
Tabi ki ayılar!
Hangi ayılarmış onlar?
Kutuplarda yaşayanlar desem!
Onu bilmem de kutuplarda armut ne gezer
Yoksa tekamül mü etmiş oradaki insanlar!

Parsellemiş dünyayı
Bir de güneşi ayı
Hep onun mu olacak
Dünyada aslan payı

Gözü dönmüş canavar

Arkadaş Dinimi öğretme bana
Kur'an varken senin konuşman yersiz
İbret almak yeter insan olana
Senin ben bilirim demen mehelsiz

Kendi görüşünü dine mal ete

Ağa emreder, maraba, başım üstüne ağam der,
Ardına bakmadan gider.
Hakkı yoktur kimsenin,
Ağaya söz söylemeye,
Ona karşı gelmeye,
Yeter be ağam demeye.

gün boyu 'alo' diyorsun,
yani 'merhaba'
iyi de kardeşim,
Türkçenin suyu mu çıktı?
merhaba desene.
hem onlar 'alo' demiyor ki!

Sen beleşi seversin,
Ne bulursan yersin.
Ye ye,
Yalnız önce bir sor,
Beleş mi değil mi?
Beleş ise hiç düşünme,

onlar bizim veli nimetimiz,
ninelerimiz,
analarımız,
eşlerimiz,
bacılarımız.
onlar olmasaydı,

Suyunuz tükense bir damlacık bile kalmasaydı
Ne yapardınız?
Bazen kesilince nasıl da sızlaniyorsunuz
De ki ;suyunuz çekiliverse
Söyleyin size kim bir akarsu getirebilir(yasin:30)
O suyu size bila ücret veren kim?