Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Ey güzel insan,
Bilmem ki seni nasıl anlatsam
Umarım aklım şaşmaz dilim dolaşmaz
Benim peygamberimin ilk halifesi
Elinde avucunda ne varsa hepsini infak ettin
Küffara karşı şiddetli, mü'minlere karşı merhametli idin.

Kadın erkek çoluk çocuk genç ihtiyar,
Adı Mehmet olmasa da bizde nice Mehmet var.
Şehadete susamış demek ki bu insanlar
Ay tutulmuş barut kokuyor dağlar.
Bizi affedin ne olursunuz
Sizi güldüremedik be çocuklar.

Yat ha yat
İşler kesat
İlahlaştı maddiyat
Fitne fesat
Her şey berbat
Villa yat kat

Eli yüzü kan içinde bir kadın

Kaç bıçak darbesi yedi zavallı kim bilir

Kucağında bir bebek

Yenik düştük nefsimize
Allah'ım yardım et bize

Senden başka liman yok sığınacak
Azıp haddi aşanlardan
Hayal peşinde koşanlardan eyleme bizi

Gece soğuk ve ayaz kar boran
Ay ışığı vurmuştu kar ile kaplı ağaçların dallarına
Fırtına ile esen rüzgar ıslık sesleri çıkarıyor
Kurtlar uluşuyordu...
Bir öksürük sesi geldi çalıların arasından
Silahlı birisi vardı küfürler savuruyordu yağan kara

Biraz acele edelim, daha çok yolumuz var daha
Güneş battı batacak,
Dünya ile bağımız kopacak
Acele edelim dostlarım
Zaman deli dolu sanki küheylan
Ele avuca sığmıyor

Ne olur kusurumuza bakmayın
Sizlere güzel örnek olamadık
Onun için bağışlayın bizi çocuklar
Sizler bizim yarınlarımızsınız
Unutmayın yarınlarımız sizlerle şekillenecek
Dikkat edin bu alemde kimse yoğurdum ekşi demez

Dün bakınca bu günü
Bugün bakınca yarını görmek
Başına gelecekleri önceden bilmek
Sahi sende var mı bu özellikler
İleri görüşlü olmakla övünüyorsun
İnsanları hor görecek

Med-cezirlerle geçer günlerimiz,
Kah üzülür kah seviniriz.
Bir daha geri dönmez yitirdiklerimiz
Kah ağlar kah güleriz
Kah hayata küseriz
İnişli çıkışlıdır duygularımız,