Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Kadın erkek çoluk çocuk genç ihtiyar,
Adı Mehmet olmasa da bizde nice Mehmet var.
Şehadete susamış demek ki bu insanlar
Ay tutulmuş barut kokuyor dağlar.
Bizi affedin ne olursunuz
Sizi güldüremedik be çocuklar.

Yat ha yat
İşler kesat
İlahlaştı maddiyat
Fitne fesat
Her şey berbat
Villa yat kat

Ba.. dedi ufaklık,
,Aile kalabalık
Baba sevindi,
Onunla gurur duydu

Nasıl sevinmesin ki?

Dur oğul yapma dövme o kadını o senin annen

O seni zorluk üstüne zorlukla karnında taşıdı

Sonra seni sancılarla dünyaya getirdi

Mekke'de dünyaya geldin
Hem öksüz hem yetim idin
Putlara tapmayın dedin
Gül kokulu Muhammed'im

Kabe'de putları yıktın

Kimisi öküzün altında buzağı,
Kimisi buzağının altında öküz arar.
Sokağa çıkar, herkese sorar,
Zekaya bakın akla zarar.
Sen ey öküzün altında buzağı arayan ahmak,
Yarın öbür gün, buzağı da büyüyüp öküz olacak?

Söyler misin bana,
En büyük kim?
Galatasaray!
Hayır, bilemedin, o değil!
Fenerbahçe.
Yaşasın, yine bilemedin!

Ne olur kusurumuza bakmayın
Sizlere güzel örnek olamadık
Onun için bağışlayın bizi çocuklar
Sizler bizim yarınlarımızsınız
Unutmayın yarınlarımız sizlerle şekillenecek
Dikkat edin bu alemde kimse yoğurdum ekşi demez

Med-cezirlerle geçer günlerimiz,
Kah üzülür kah seviniriz.
Bir daha geri dönmez yitirdiklerimiz
Kah ağlar kah güleriz
Kah hayata küseriz
İnişli çıkışlıdır duygularımız,

Maşallah kıpır kıpır
Hareketli bizim zıpır
Korku nedir bilmez cesur
Düşer kalkar , kendi düşen ağlamaz der.
Gönlünce yaşamak ister
Var mı bana posta koyan der