Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Ne devlet milletinden, ne de millet devletinden,
Et'le tırnak misali, ayrılamaz birbirinden.
Millet olmasaydı, kim kuracaktı bu devleti?
O devlet olacak ki, korusun aziz milleti.

hani Allah, ruhları yaratıp;
'ben sizin rabbiniz değil miyim? '
diye sormuştu da,
onlar da;
'evet' demişlerdi,
işte o gün orada kaynaştı,

siz de görmüşsünüzdür, ekrandaki çılgınlıkları,
eğlence adı altında, yapılan o rezaletleri.
ceketine benzin dökerek, yakan psikopatları,
kırılan yığın yığın, o güzelim tabakları.
onları kırarken zevk alan yaratıkları.
biraz kullanabilselerdi, olmayan akıllarını,

Soğuk kış gecelerinde, sokakta yolda,
Düşündün mü, gariplerin hali nicedir?
Zenginin bir eli yağda, bir eli balda,
Düşündün mü, yoksulların hali nicedir?

Sağlığın çok iyi, neş’en yerinde,

dur! diyen azaldı,
kötülük çoğaldı,
sana ne benim yaptığım kötülükten,
hesap mı vereceğim deme
unutma ki sen ve ben,
aynı geminin yolcularıyız,

Biraz acele edelim, daha çok yolumuz var daha
Güneş battı batacak,
Dünya ile bağımız kopacak
Acele edelim dostlarım
Zaman deli dolu sanki küheylan
Ele avuca sığmıyor

Gece soğuk ve ayaz kar boran
Ay ışığı vurmuştu kar ile kaplı ağaçların dallarına
Fırtına ile esen rüzgar ıslık sesleri çıkarıyor
Kurtlar uluşuyordu...
Bir öksürük sesi geldi çalıların arasından
Silahlı birisi vardı küfürler savuruyordu yağan kara

Yenik düştük nefsimize
Allah'ım yardım et bize

Senden başka liman yok sığınacak
Azıp haddi aşanlardan
Hayal peşinde koşanlardan eyleme bizi

Ey güzel insan,
Bilmem ki seni nasıl anlatsam
Umarım aklım şaşmaz dilim dolaşmaz
Benim peygamberimin ilk halifesi
Elinde avucunda ne varsa hepsini infak ettin
Küffara karşı şiddetli, mü'minlere karşı merhametli idin.

Eli yüzü kan içinde bir kadın

Kaç bıçak darbesi yedi zavallı kim bilir

Kucağında bir bebek