Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Heykel tıraş taşa, öğretmen insana şekil verir. O billur gibi su, tertemiz hava, verimli topraktır. Karanlıkları aydınlatan ışık, gökyüzünde buluttur.
Yağmur yüklü bulut, esen rüzgar, yağan yağmurdur öğretmen. O, arkadaş, sırdaştır. Öğrenci ailesine açamadığı konuları öğretmenine açar.
Sokaktaki insanların hemen hepsinin birer öğretmeni vardır, hatta daha fazla. Cumhurbaşkanı, Başbakan, bakanlar ve daha birçok devlet ricalini de yetiştiren çile insanı zengin gönüllü öğretmenlerden başkası değildir.
Başarılı bir siyaset ve ticaret adamı bulunduğu mevki ve makama öğretmenlerinin çabasıyla geldiklerini unutmamalıdırlar. Öğretmen, öğrencisini yetiştirmek için kendi hayatını riske atar. Kim olursa olsun öğretmenini yok sayarsa, nankörlük etmiş olur. Öğretmenlik hem çok zor, hem de çok şerefli bir meslektir.
Bu vesileyle tüm meslektaşlarımın ÖĞRETMENLER GÜNÜ nü kutluyor, sonsuz aleme göç edenleri rahmetle anıyorum.

Yıllardır bu ülkede, sizler laf ürettiniz,
İş üretmek yerine, dedi kodu yaptınız.
Kabukla uğraşırken, herşeyi mahvettiniz,
Bu durumda giderek, özden uzaklaştınız.

Yabancılar üretti, sizler satın aldınız,

Ormanları koruyup kollamak görevimiz
Onlar bizim canımız kırsaldaki evimiz
Orman bizim suyumuz aşımız ekmeğimiz
Ormanlar bize muhtaç biz onlara muhtacız

Erozyonla topraklar denize dökülecek

Her nedense insanlar seni çok seviyorlar,
Üstelik senin için birbirini yiyorlar.
Gece gündüz durmadan, tek seni istiyorlar,
Sen ise elden ele dolaşıp duruyorsun.

Bazıları karşında iki büklüm duruyor,

sevgi,ilkbaharda açan,
kır çiçeğidir.
kimbilir, belki de,
saçlarımızı ıslatan nisan yağmuru.
olmazsa olmazlarımızdan,
hayatın gerçeğidir.

Ey Nebiler Nebisi,insanlıgın efendisi,
Biricik önderimiz şanlı peygamberimiz.
İnsanlık nasıl muhtaç sana anlatamam.
Anamız babamız feda olsun sana ey rasül.
Senden sonra çok şey değişti,
Fitne fesat yaygınlaştı.

İzin ver garibe, seni methetsin,
Sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammedsin.
Kainat şahittir, son peygambersin.
Bırak, ayağının tozu olayım.

Mübarek ravzana, varsam ne olur,

Bizler aç gözlüyüz, sen biliyorsun,
Kör nefis bir türlü, doymaz Allah'ım!
İsteyene yardım gönderiyorsun,
Bana da yardım et, lütfen Allah'ım!

Kapına geldim, al beni içeri,

Bülbül güle sevdalanmış, gül bülbüle naz eder,
Gül bülbüle gülünce bülbülün hoşuna gider.
Seher vakti gül uyurken bülbül "Allah Allah" der,
Rabbim gülü bülbülden bülbülü gülden ayırma.

Gül bülbülü bülbül gülü görmezse yaşayamaz

Ateş olsan cürmün kadar yer yakarsın, heveslenme boşuna
Bir kaç damla su ile sönüp gidersin, gitmese de hoşuna

misafir şairlerin katkıları;

insanoğlu müslim doğar gitmese de hoşuna,