Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Az mı buluyorsun sen maaşını?
Asma suratını çatma kaşını.
Ağlama boş yere sil gözyaşını,
Liseyi bitirmiş işsizler de var.

Hırsına kapılıp tamahkar olma,

Kınayanlar kınasın,
Dileyen ayıplasın.
Seni adam saymasın,
Söyle, nereye kadar?

Bırak, sana gülsünler,

Sevgili Efendim,
Adım Muhammed Enes benim.
Daha düne kadar Filistin'li bir ailenin,
Sekiz çocuğundan biriydim.
Annemi babamı ve yedi kardeşimi,
Hunharca katletti İsrail askerleri.

Çarşıda pazarda çiçek satarlar,
Düğünde dernekte göbek atarlar.
Ne buğzederler ne de kin tutarlar
Çok cana yakındır bizim romanlar

Köşe başlarında fala bakarlar

Dönüp arkasına bakmadan,
Hızla geçip gitti zaman.
Bir daha o günleri
Bu millete yaşatma ey Rahman,
İnsanlar tedirgindi,
Her yer toz duman.

Uyuz itler varsın havlayıp dursun,
İt ürür kervan yürür biliyorsun.
Çakallar çemkirsin kurtlar ulusun,
Mağdurlara mazlumlara. selam et.

Bırak ötsün şom ağızlı baykuşlar,

Bir yerlerde yanlış yaptık, ama nerede?
Yüz kişiye sorun, gelir yüz farklı yorum.
Gelsin de, farklı gelsin.
Yanlışta israr edilmesin.

Yanlış yaptık, tamam, ama ne zaman?

Huzurlu uyumak istiyorsan şayet gece boyunca,
Vicdanın rahat olmalı, başını yastığa koyunca.

Müslümanlar kardeştir, ayrı ırktan olsa da,
Düşmana boyun eğmez, zor durumda kalsa da.
Fitne fesat husumet, giderek çoğalsa da,
Safları sık tutsunlar, düşmanlar sevinmesin.

Müslüman Müslümana sırtını çevirmesin,

Yüzyıla suç bulmayın,
Suç insanlıkta.
Sende, bende, bizde,
Belki de hepimizde,
Savaşan, kan döken insanlıkta,
İnsanlık karanlıkta.