Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Garip bir duygudayım/ aklım fikrim karışmış
El ne bilsin halimi/ sevdanla divaneyim
Korkuda kaygıdayım/  kavruk tenim kırışmış
Görmeyince gülümü/ mecnun muyum ben neyim

Güzel, gönlüme aktın/ çıktı aklım firara

Her canlı ölecek ölümden korkma
Can dediğin emanettir unutma
Başkaldır zalime zulümden korkma
Zulme susmak ihanettir unutma

Bilmediğin yere tedbirsiz gitme

Güdümlendi füzeler gayrı adres sormakta
Belirlenen hedefe hiç hatasız varmakta
Sihalar karanlıkta karıncayı vurmakta
Savunma sanayimiz dillere destan oldu

Şiir nasıl olur tarif olsaydı
Cümlelerim biraz zarif olsaydı
İsmim Adem değil Elif olsaydı
Herhalde popüler şair olurdum

Hani bir söz vardır körler sağırlar

Bedenim aç olsa da/ ruhumu aç bırakma
Şükürsüz dil eyleme/ İmanla doyur Rabbim
Vucut dertle dolsa da/ yâre muhtaç bırakma
Dilimi lal eyleme/ muhtaçlık ağır Rabbim

İmanlı yüreklenir/ yalan dünya nesine

Saçlarımı okşardın dizlerinde sallardın
Kanat gerer üstüme, gece gündüz kollardın
Giydirip kuşandırıp okuluma yollardın
Basardın bağrına merhametle anacığım
Rahmetle anıyorum rahmetle anacığım

Zayıflayan karabaş sanma ki tazı olur
Gerçek köylü olanın tavuğu kazı olur
Ey bölücü hainler şunu iyi biliniz
Bayrağa kin besleyen direğe razı olur

Şükürsüzler doymak nedir bilmedi,
Haram yüklü kervan kaldı şansına.
Ey! Garibim yüzün bir gün gülmedi,
Kuru ekmek yavan kaldı şansına.

Hayal kurdum düşte gördüm
Sana geldim sana bugün
Eşiğine yüzüm sürdüm
Himmet eyle bana bugün

Düştüm dünya pazarına

Solma gülüm dur solma hazan değil bu mevsim,
Sen solarsan feryadım biter mi sanıyorsun?
Senden kalan bir acı ve de yırtık bir resim,
Bu kadarcık mutluluk yeter mi sanıyorsun?

Gülü solarsa bülbül bahçede figan eder,