Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Vebali bendemi sana söyledim
Sevme beni diye feryat eyledim
Aklını başına al güzel dedim
Söyle güzel beni neden sevdin ki

Neyim vardı bilmem neyime kandın

Sırra kadem bastı elmacık kuşu
Leylekler tarlamdan geçmiyor şimdi
Fark etmez kuşlara dağın yokuşu
Köyümde kartallar uçmuyor şimdi

Köy halkının ifratları değişti

Yol ölünce biter dersin velakin
Asıl yol öldükten sonra başlıyor
Sıratın köprüsü ince ve keskin
Cehennem, düşeni yakıp haşlıyor

Hak yiyenler kazandıkça azanlar

Kibir ile açan güldüm,
Solmak için öldür Ya Rab.
Gönlümü boşaltıp geldim,
Dolmak için öldür Ya Rab.

Sana'dır taat ibadet,

Hadistir bu dünya kafire cennet
Mümine cehennem cefa olmalı
Yalan dünya bulur bir gün nihayet
Ölümsüz hayatta sefa olmalı

Ben ölürüm sen gam çeksen sensin benim diğer yarım
Ol bağrıma dertler eksen olmaz sana intizarım

Sevdan gönlümdeki hardır sevene şikâyet ardır
Bülbül gibi işim zardır bitsin kışım gel baharım

Çıksın bedenimden şeytani benlik
Şemin ile yanan pervane olsam
Kılsan bicareyi sevdana malik
Aşkın ile deli divane olsam

Ne söylersen söyle düştüm peşine
Aşık oldum kirpiğine kaşına
Öldürmekle tehdit etme boşuna
Ölüler ölmekten korkar mı güzel

Sevdim seni canım diye can diye

Bu saltanat bu şatafat
Sizlere mahsus öyle mi?
Çalanlara güzel hayat,
Garibe suspus öyle mi?

Çile bize sen sefa sür,

Işığından aydınlanır karanlık
Kaleminle huzur bulur insanlık
Kederlensek boyun büksek bir anlık
Derdimize sırdaş olur öğretmen
Ana baba gardaş olur ogretmen