Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Meyve verdi diktiğimiz fideler
Dallar yeşil erik oldu gel gayrı
Anadan ayrılan kuzular meler
Sarı civciv ferik oldu gel gayrı

Horoz öttü yeni bir gün başlıyor

Binbir emek ile ekilen tohum
Yetişir hasata gelir sonunda
Muhanet elinden yediğin sokum
Gün olur fırsata gelir sonunda

İnsan hatırlanır halis işiyle

Bu gündü,yarındı, öbür gün derken
Zaman nasıl akıp gitmiş eyvah ey!
Servetimi bir bir hesap ederken
Zarar beni yıkıp gitmiş eyvah ey!

Şeytan ile yol gitmişim meğer ki

Denizleri dökseniz temizlenmez karalar
Ayrımsız ölüm geldi fakir zengin fark etmez
Hakkın hesap günüdür ey vicdanı karalar
Tecelliden kaçış yok coşkun dingin fark etmez

Hayvanları katledip derisini giyenler

Önce Irak Suriye İran’ a el attılar
Ajan sokup ülkeyi birbirine kattılar
Yani benim ülkemi her yandan kuşattılar
Başın dara düşünce olmaz sesini duyan
Bu kadar gaflet yeter uyan milletim uyan

Bekçilik ettiğin emanet malın
Tüm hesabı sorulacak unutma
Bedeniyle yük taşıyan hamalın
Hesabı da görülecek unutma

Sefer için beslediğin bineğin

Benlik dünyasına tuzaklar kursam
Ölümü, ölmeden haklayabilsem
İman kurşunuyla nefsimi vursam
Kalbimi günahtan saklayabilsem

Zerrelerim bile Allah'a muhtaç

Öğren bilmemek ayıp değildir
Gurur etme bilenlere sor çocuk
Kendiyle övünen kişi sefildir
El methetsin sen konuşma dur çocuk

Yaradandır bizi yoktan var eden

Fedakar çilekeş koça yürekli
Babalar bir güne sığmaz çocuklar
Evladın peşinde koşar sürekli
Aşkla yanan yürek soğmaz çocuklar

Çalışır çırpınır ızdırap çeker

Anadan, babadan görmedik şefkat
Sokakta kimsesiz çocuklar biziz
Metruk binalarda tükenir hayat
Sevgiden habersiz çocuklar biziz