Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Heves edip türlü hayal kurarken
İlkbaharda gülün soldu mu senin
Can dediğin cana derman ararken
Muradın yarıda kaldı mı senin

Vücudu dokurken dert ilmek, ilmek

Yıkılsın tacı tahtı/ bitsin zalimler devri
Yer ile yeksan olsun/ üç beş günlük dünyada
Gülsün mazlumun bahtı/ gelsin alimler devri
Kötülük noksan olsun/bitsin benlik dünyada

Bir ihtiyar gördüm dün sabah burda
Vurmuşlardı sırtına büyükce şelek
Ağlıyordu hemi yürürken karda
Gülmemişti sanki onada felek

İçim parçalandı gözlerim doldu

Sürgün yedim vatanımdan
Bugün dünden beter anne
Çok çan aldılar canımdan
Demediler yeter anne

Her bir koldan saldırdılar

Hayat ne ki sen yoksan/ yokluğun ölüm demek
Sensiz çok şeyim noksan/ perişan halim demek
Yakamazsın yanmışı/ ben aşkınla yanmışım
Kızgın fırına soksan/ fırına zulüm demek

İçimden nefsimi çıkarıp alsan
Bir müddet ruhumla kalsam baş başa
Bir ince tüy gibi boşluğa salsan
Oradan kendimi etsem temaşa

Hesabımı yapsam hesaptan önce

Çocukluktan kurtulmayı, büy(ü)meyi
Sabırsızca gözlediğim günler hey
Büyüklerin yaptıkları çok şeyi
Kişifleyip gözlediğim günler hey

Yazın güneş kavlatırdı derimi

Her yerde felaket acı var acı
Müminler hüsranda hoş geldin bayram
Sığmıyor dünyaya islam inancı

Afetlerden neslimizi koruduk
Ürelindik rüzgâr ile hu dedik
Soğuk vurdu güneş yaktı kuruduk
Yüce Mevla gönder bize su dedik

Kargalar, sincaplar bağrımı deşti

Umutlar tükenmiş gözler şelale
Huzurun bittiği yer huzurevi
Bir kez girenlere çıkılmaz kale
Huzurdan azattır  her huzurevi