Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Deri ki vücuda ateşten gömlek
Yutkunmak ne kadar zormuş meğerki
Başı volkan gibi gözünden şimşek
Çakarak bedeni yormuş meğerki

Uzanır yatağa boş oda sessiz

Sen orada ben burada herbir çocuk başka yerde
Hiç üzülme ey cananım bu bayramda böyle olsun
Sağlık versin yüce Mevlam düşürmesin başka derde
Geçer bu günler sultanım bu bayram da böyle olsun

Bayram mutluluk demektir yaşarmasın kara gözün

Kırışmış buruşmuş bedene inat
Genceciktir canlı kanlı bu gönül
Dünya nimetinden etmez feragat
Yirmisinde delikanlı bu gönül

Zaman geçer o geçmeyen  çağ olur

Çalışmadan kazanılmaz aş derdim
Ömrü boşa kürümüşüm bilmedim
Gizliymiş vucutta bu sinsi derdim
İçten içe çürümüşüm bilmedim

O tarla senindir bu tarla benim

Hararetim dinsin diye içeni
Ne susatır ne kandırır bu pınar
Hu deyipte şu dünyadan geçeni
Bir gerçeğe uyandırır bu pınar

Membaıdır iki kaşın arası

Tahtadan kılıcım söğütten yayım
Destanları duya duya büyüdüm
İslenir ateşte demlenen çayım
Koyun kuzu yaya yaya büyüdüm

Çember çevirerek yokuşlar indim

Badı saba vaktidir nedir figanın zarın
Neden feryat edersin kimedir intizarın

Avazın arşa çıkar didenden kanlar akar
Kargaya mı yurt oldu yoksa bülbül gülzar ın

En modern silahların devşirme askerlerin
Kahraman Mehmetçiğe cennet sunduğu yerdir
Vatan uğruna kurban adanmış neferlerin
Şahadete erişip kanla yunduğu yerdir

Ateş kusan gemiler parçalanan tabyalar

Senden yardım dilerim sana niyaz ederim
Yalnız kaldım dünyada işte ondan kederim
Müslüman Türk olmanın bedelini öderim
Sahipsizler sahibi kurtar bizi bu yastan
Şivan düştü evlere yanar Doğu Türkistan

Harar ağzı kınnap iple bağlanır
Zahrayı ambara koyda öyle gel
Kağnı ağır gider mazı yağlanır
Öküzü hozanda yayda öyle gel

Yorgan döşek batar tozdan kumlardan