Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Kuru lafla Şah-ı merdan sandığım
Kâğıttan kaplanmış peynirden gemi
Beygir çıktı beygir aslan sandığım
Ağzına takmışlar demirden gemi

Yandaşına dokununca fırlayan

Çürük meyve sağlamı da çürütür,
Çürük ipi tutanlara vah ki vah!
Yalın ayak kızgın kumda yürütür,
Aşk badesin yutanlara vah ki vah!

Dost olunmaz dünyayla dost olanla,

Kız alıp kız vermişiz iki ırk tek milletiz
Aynı dine mensubuz imanımız var bizim
Uğrunda öldüğümüz tek bayrak tek devletiz
Mazlumlara yurt olan vatanımız var bizim

Amca olmasak bile dayıoğluyuz dayı

Görülür görülmez tüm mevcudatın
Ol deyip yaratan sahibi vardır
Her canlıda ayrı olan fitratın
Nefsiyle uyuşan talibi vardır

Vatan kutsaldır candan can gider vatan gitmez
Vatana ihanetin bedeline can yetmez

Dost dediğin acı söyler darılma
Ölçer biçer tartar seni ey güzel
Yaren deyip kuşburnuya sarılma
Dikenleri yırtar teni vay güzel

Değerini düşürürse alıcı

Tanırım hocayı ezelden beri
Siz türkü dinlerken Türküm derdi o
Peygamber kılavuz kuran rehberi
İmansız ırklardan farkım derdi o

Istırap da çekse yansa da bağrı

Her can kendi lisanıyla
Ya Hak ya Hu Allah diyor.
Can verenler son canıyla
Ya Hak ya Hu Allah diyor.

Ağacı besleyen toprak,

Cemalin güneş mi yıldız mı ay mı?
Düştün yüreğime har dedim yandım.
Kirpiklerin ok mu kaşların yay mı?
Dişlerin bembeyaz kar dedim yandım.

Huri mi peri mi neyin nesisin

Tutar geverleri bekler sırayı
Sabreden tarlaya sulama yapar
Dinlendirir ak toprakta şırayı
Sonra kaynatarak bulama yapar