Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Gönül gözü ile görmezse eğer
Âmâya her daim gecesin dünya
Bulmazsın gönlümde zerrece değer
Devler diyarında cücesin dünya

Manadan uzakta kalan kulların

Sevda dikenli yoldur/ aşk canından can ister
Kanar yüreğin kanar/ hal kalmaz bedeninde
Yalvar ellerin kaldır/ olma beterden beter
Allah kolaylık sunar/ güller açsın teninde

Sevmeyi verendir o/ derde talipsen eğer

Hoş sohbetli yâr beklerken cahil cühelâ düşer
Kara bahtım ne gün sana bir gözü ela düşer

Binlerce güzel içinden bir güzele meyletsem

Çığlık at demir kapı gıcırtılı sesinle
Yolumu kesen duvar ben ağlarım sen dinle

Sen ki heybetin ile gökyüzüne uzarsın
Ölülere özgürlük yaşayana mezarsın

Hazana mı uğradı kalbimdeki son çiçek,
Bundan böyle bahçemde bülbüller ötmeyecek,
Senden ayrı gurbette çektiğim bu çileler,
Sevdiceğim korkarım hiç mi hiç bitmeyecek.

Ayrılık azap oldu yakar beni gurbette,

Dostlar üzülürken sevinir düşman
Ölüm haberimiz duyulur bir gün
Çöker başınıza bir kara duman

Peygamberi bilmez şeytanla olan,
Hakk’a saldırana edebim engel.
İnsan kılığına bürünmüş yılan,
Sözü baldırana edebim engel.

Müslümana selam dahi vermeyen,

Silinmez silgiyle kader çizgisi
Allah ne yazdıysa tecelli eder
Mevla bozmaz ise kulun yazgısı
Ne kırk dokuz eder ne elli eder

Gülzara döndürür ateş közünü

Allah korkusunu bilmeyen kullar,
Azdırır yaranı göz göz ederler.
Ahlaktan nasibin almayan kullar,
Yer içer arkandan kem söz ederler.

Ayırırlar bir gün sapı taneyi,

Kimsenin hakkında etme suizan,
Ameline günah, peydah edersin.
Ölmeden ölmeyi bilmeli insan,
Ne diye dünyaya tamah edersin?

Şeytan kul olana vesvese verir,