Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Su ateşi söndürür sevda harlı yanmaktır
Ateşi ateş ile söndürmektir maharet
Yapabilmek bir işi o işe inanmaktır
Düzeneği tersine döndürmektir maharet

Sürekli saldırıdan bıkmayan canlı olmaz

Cümle mazlum insanın umudusun Mehmet’im
Ayak bastığın yerde huzur bulur topraklar
Düşmana korku salan benim büyük nimetim
Kanınla mayalanır vatan olur topraklar

Binlerce yıl cihanda tarihler yazan sensin

Ucu sana değse de adaletten ayrılma
Virgül gibi eğilme nokta menfaat için
Suizanda bulunup has niyetten ayrılma
İyilerden olasın mümin cemaat için

Çüş desem dururdun cö desem yürür
Dürttüm mü nodulu koşardın Mero
Her gece yayladan odun götürür
Yolları dörtnala aşardın Mero

Örkünü kırardın dayanmazdı ip

Önce üç gün bağırıp ardından susacaksan
Uzaklardan uzağa gürleyip eseceksen
Elden gelen bu deyip kadere küseceksen
Kurtulmazsın günahtan cehennem nȃrı yaksa
Sıra Mekke’ye gelir gitse Mescid-i Aksa

Meyve vermese de ağaç/ kurda kuşa yuva olur
Kurumadan kesilir mi?/ balta vurulur mu yaşa?
Gölge verir kulaç kulaç/ dinlenenler huzur bulur
Ocaklara basılır mı?/ 'yaş kesen baş keser' haşa

Tabiatın süsü onlar/ her can ayrı fikirdedir

Koşup oynaşırlar hoştur sesleri,
Çocuklar haneye mutluluk verir.
Onlar melek onlar gönül süsleri,
Dedeye nineye mutluluk verir.

Ne sırlar gizlidir bilinmez onda,

Ârife yâren ol kötüyle kalma,
Eşine dostuna küstüysen barış.
Alma mazlumların ahını alma,
İflah etmez tutar verdiği karış.

Dünyada her şeye sahibim desen,

Söz vermiştin dönecektin çabucak
Saçlarıma karlar yağdı dönmedin
Yine sabah oldu güneş doğacak
Gün geceden hüzün sağdı dönmedin

Döner diye hayal kurdum bekledim

Olmazı oldurur ol yüce Allah
Hakkın kudretini sezenler gelsin
Zifiri geceden sıyrılır sabah
Varlığın sırrını çözenler gelsin