Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Bismillah deyip de başladı sefer
Aşılmaz dağlara tırmandı nefer

Meydanlar tıklım tıklım caddeler kalabalık
Eski huzuru bitti şehir isyan içinde
Ne ahenk var ne düzen insanlar binbir kılık
İnsanlık nasıl yitti şehir isyan içinde

Makinalar toprağı delik deşik kazıyor

Dünya fanı ölüm hak her canlı toprak olur
Köksüz olan rüzgarın önünde yaprak olur
Ey müslüman halkları dönün bedir ruhuna
Zalime boyun eğen zulmüne ortak olur

Kılıçla kalkanla savaş çok yakın
Bu kez yiğit ölür ve şan da ölür
Düşmanın üstüne son bulur akın
Küheylanda ölür meydan da ölür

Mühlet tamam olur çetin gün gelir

Her nefes alışta ölmekte varmış
Sözünden cayarak öldürdün beni
Seni böyle sevmek akla zararmış
Akılsız koyarak öldürdün beni

Nasıl inandırdın vefasız nasıl

Saraya göz diken ayı,
Yaşadığı inden olur.
Ahkam kesen kabadayı,
Cepkenden fesinden olur.

Eşini döverse koca,

Ömür denen sermayen dirhem dirhem tükendi
Sürdüğün sefaları sür sürebileceksen
Duymuyor kulakların gözüne perde indi
Gönül denen gözünle gör görebileceksen

Övünürdün malınla sadakadan kaçardın

Ülke için seve seve
Sahalarda top oynuyor
Bizede özgürlük diye
Caddelerde top oynuyor
Herkese hak bize niye
Hak deyince cop oynuyor

Sonu olan dünyaya tamah etmek nedendir
Cesur kişi odur ki nefsiyle harp edendir

Boşa sarım gürüm olma dünyaya
Ona da sana da ölüm var ölüm
Birdir salacada atlıyla yaya
Yoksula hana da ölüm var ölüm

Yıkılır zamanla köşkler saraylar