Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Vatan kutsaldır candan can gider vatan gitmez
Vatana ihanetin bedeline can yetmez

Dost dediğin acı söyler darılma
Ölçer biçer tartar seni ey güzel
Yaren deyip kuşburnuya sarılma
Dikenleri yırtar teni vay güzel

Değerini düşürürse alıcı

Kim mutluluk ararsa aç bağrını sokulsun
Suyundan içen kullar gölgende huzur bulsun
Sultan şehrin beldesi ne söylesem sana az
Seyrine doyum olmaz sureti istanbulsun

Kiprikleri ok gibi
Emsalleri yok gibi
Şu cihanda tek gibi
Kıskandırır gülleri
Sızırın güzelleri

Üzerim toz toprak ellerim nasır
Saraylar kervanlar sizlerin olsun
Bana ipek halı, kamıştan hasır
Atlastan yorganlar sizlerin olsun

Çileye dayanır dişim sıkarım

Irmakları içsen kanmazsın suya
Dudakların çatlar sekerat anı
Gözünü yumarken sonsuz uykuya
Son nefeste vermeyesin imanı

Perdeler kalkacak o an gözünden

Çıktı gitti aklımdan bitti ölüm korkusu
Yumunca gözlerimi sonsuzluğun uykusu

İt derim de itler hakaret sayar
Hangi mahlukattan soyunuz sizin
Bozulmuş dedemin verdiği ayar
Uzamış diliniz boyunuz sizin

Kılıç artıkları sinsi yılanlar

Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır." (Hz Muhammed sav)
"Haksızlık önünde eğilmeyiniz, çünkü hakkınızla beraber şerefinizi de kaybedersiniz"Hz. Ali (r. a)

Söz gümüşse sukut altındır diye
Susun deyip susturdular bizleri
Aslan sanıp boyun eğdik kediye

Duyulmuyor ezanların sedası
Ne gün olur namazların edası
Müebbet mi bitmedi mi cezası
Dostun mahpus mudur Sultan Ahmet’im

Yarasına neşter vurup oymuşlar