Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Tanırım hocayı ezelden beri
Siz türkü dinlerken Türküm derdi o
Peygamber kılavuz kuran rehberi
İmansız ırklardan farkım derdi o

Istırap da çekse yansa da bağrı

Madem kin tutarsın bana ezelden,
İşte boynum kıldan ince vur hadi.
Sürünmek mi ölüm gelsin tez elden,
Al kılıcı ince,ince vur hadi.

Var mıdır dünyada halimden beter,

Her can kendi lisanıyla
Ya Hak ya Hu Allah diyor.
Can verenler son canıyla
Ya Hak ya Hu Allah diyor.

Ağacı besleyen toprak,

Gıyapta konuşmak kolaydır belki
Göz göze gelmeden unuttum deme
Gönlümün ahiri gözümün ilki
Halimi bilmeden unuttum deme

Güller kızarırdı baksa yüzüne

Hilal kaşlım söyle niye üzüldün
Güzel olanları kıskanır kullar
Neden böyle hayıflandın  süzüldün
Yarın dediğinden utanır kullar

Neler neler gelir dünyada başa

Dikkat eyle yeme içme her şeyi,
Zarar verir sihirbazdan uzak dur.
Yaşatsa da eğlenceyi neşeyi,
Eli çabuk hokkabazdan uzak dur.

Kuru lafla Şah-ı merdan sandığım
Kâğıttan kaplanmış peynirden gemi
Beygir çıktı beygir aslan sandığım
Ağzına takmışlar demirden gemi

Yandaşına dokununca fırlayan

Çürük meyve sağlamı da çürütür,
Çürük ipi tutanlara vah ki vah!
Yalın ayak kızgın kumda yürütür,
Aşk badesin yutanlara vah ki vah!

Dost olunmaz dünyayla dost olanla,

Kız alıp kız vermişiz iki ırk tek milletiz
Aynı dine mensubuz imanımız var bizim
Uğrunda öldüğümüz tek bayrak tek devletiz
Mazlumlara yurt olan vatanımız var bizim

Amca olmasak bile dayıoğluyuz dayı

Görülür görülmez tüm mevcudatın
Ol deyip yaratan sahibi vardır
Her canlıda ayrı olan fitratın
Nefsiyle uyuşan talibi vardır