Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Düşman düşmanına düşmanlık yapar
Dostun dosta yaptığıdır ihanet
Manayı bilmeyen maddeye tapar
Gözünü hırs bürür gönlünü nefret

Nefret seni öldürmeden gel nefreti öldür bey

Şafaksız geceleri yaşamayan ne bilir
Rahat uyu güzelim gönüllü nöbetteyim
Yürek acı çekerken göze uykumu gelir
Öz sılamda sensizim ve sensiz gurbetteyim

Ölenler geri gelmez imkansız biliyorum

Ağlamayın arkamdan tutmayın ölüm yası
Maşuk'a gidiyorum giydim beyaz libası

Aynı bina içinde ne ben varım nede siz
Tıpkı ölüler gibi yaşayan komşularım
Size ölü derimde ölüler olur sessiz
Oysa her gün her zaman ayak sesi duyarım

Hele ayak sesleri kapıma yaklaştıkça

Çok acı çektiğini biliyorum.
Onun için bu gece rüyana girdim ana,
Sakın uyanma.
Uyanma! Ah etmenden korkarım,
Düşmandan korkmadığım kadar.
Uyanma çünkü sana söyleyeceklerim var;

Hüriyetim yok ama kuşlar kadar özgürüm
Dört duvar arasından gökyüzüne giderim
Uçarım seyreylerim bulutlarda yürürüm
Tükenince takatim yar dizine giderim

Hiç kimse solduramaz hayalimdeki gülü

Yaylalardan suyun sökün zamanı
Mevsimin bahara döndü mü Sızır?
Yaman olur Akdağların dumanı
Dağlarına duman indi mi Sızır?

Çiğdem, çiçek, nevruz açar yazılar

İhanetin zirvesini yaşadım,
Ne dostları ne düşmanı unuttum.
Bu dünyanın ben nesini yaşadım,
İyi kötü tüm zamanı unuttum.

İlk gerçekler saçlarımı döktürdü,

Sıkılmıştım kalabalık dünyadan
Sefa geldin yalnızlığım hoş geldin
Usanmıştım yalan dolan riyadan
Sefa geldin yalnızlığım hoş geldin

Hayat boyu gerçek dostum oldunya

Cömert kullar sevilir yaradanca mutlaka
Bin musibeti önler verilen bir sadaka