Adem Ulutaş Şiirleri - Şair Adem Ulutaş

Her derde şifa sabır, sabırla diner sancı,
Sabırla perçinleşir müminlerin inancı .

Kaderde talih de kusur ararsın
Korkarım ki talih değil kör sensin
Keskin sirke gibi küpe zararsın
Varlığına bela sensin şer sensin

Hilen hurdan çoktur kalmazsın darda

Sevgileri damıtıp yüreğime sakladım,
Sevmeyeni sevmeyi gönlüme yasakladım.

Sürsünler isteyenler devran içinde devran,
Kaşı gözü sürmeli güzele olmam hayran.

İlkbahar yaz derken sonbahar geldi
Bir biri ardından gitti seneler
Yüzüme çizgiler saça kar geldi
Gencecik günlerim bitti seneler

Gençliğimde deli coştum, çağladım

Yaslanınca taş taşa/ sunar barınak kula
Saray olur ev olur/ korur beladan şerden
Korkma düşme telaşa/ engel koysalar yola
Avlananlar av olur/ sen kalk düştüğün yerden

Kabuslu gecemde gözümden yaşlar
Süzülür sessizce sen olmayınca
Başımı koyduğum kayalar taşlar
Ezilir sessizce sen olmayınca

Dertler yazılır mı kırık kalemle

Aşkın ülkesinde sevda bağında
Feryadım figanım avazım sensin
Boran olup esme gönül dağında
Gönlümü üşüten ayazım sensin

Düşürdün kalbime aşkın közünü

Bakışlar manidar muhabbet zehir
Hatırı sohbeti ne tez unuttuk
Kirli çamaşıra yunaktı nehir
Çileyi zahmeti ne tez unuttuk

Bir avuç bulgurdu üç öğün aşı

Kesilmiş dizimde kalmamış takat
Adım atmaz yola gitmez neyleyim
Esir etmiş beni kendine gurbet
Dert tükenmez çile bitmez neyleyim

Maziye götürür resimler beni

Ayrılıklar her daim hüzün verir insana
Ey gözlerim yaşarma düşme gönlüm hüsrana
Yine yönün çevrilmiş bu gün gurbetten yana
Bu memurun kaderi göçersin ilden ile
Selametler içinde hadi git güle güle