sığınacak liman yok şimdi
yanaştığin her iskele tuzak
sarılamazsın
kaybolur gökyüzün kendine susarsın
artık yeter
Ben bu dunyaya ait değilim
Ait değil bu dünyada ki hiç birsey banA
Ne kıskandığım aşklar
Ne de paramparça şarkılar
Yenilmişim ;
Kayıp sular
Göçe zorlanmış köyler gibi
Mühürlenmiş kapıları sınıflarımın
Yakılmış tüm ormanları ruhumun
Sendeleyen bir yılkı olmuş
ve birgün
sevgi dedi ki
- biz neden mutlu olamıyoruz?
hiç düşünmedim
dedim ya
bir defa sen çıktın yüreğimden! .
...ve senin için hiç tereddüt etmeden ayağımı ölüme atarım
_ilkkarçiçeği'me_
sana sevgim:
sınırsız bir yüceltinin tepesinden
bırakılan kartopudur...
yeter ki senin sözlerin olsun konuş
senin sesin yeter her şeye
titredikçe ahengi yüzünün dehlizlerinde
bir nakarat bir renk nümayişi çalsın
deli ka(l)dın yaşamın kanatlarıydın ya
yıllar önce de vardı bonzai ve jameika denen zehir
halissülasyon deyince dururdu beyinler
taşırmadan bardağı
limitinde bırakırdı yani
tribi vardı ama ölümü yoktu o vakitler
ne okyanusu kuruturlar
ne de kendini çoğaltırlar
biz engindik
onlar yalnız bir damla
Yıkılır barikatlar
Dağılır karanlık
Yalnız bırakırsan yalnız kalırsın !
Boyun Eğme
Kahrolsun teslimiyet
Yaşasın hürriyet ...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!