koşmayı bıraktığında geç kalıyorsun
kanatlarına asıyorum ruhumu
iyi görünmek mi
iyi olmak mı ?
parkasını dağlarda bırakanların
nasıl bir soluksun sen aykırı
düşünmeden seni
tutsağım...
henüz sokulmuştum deltalarına
kader olamazdı
iki şehrin ışıklarıydı
olmadığı zaman hapishane
varlığı baharın kokusuydu
aşkı yaşayan hiç bilmeyendi
kızıldenizin iki yakası gibi kavuşurken
karışamadık derdi...
Artık tahammül edemiyorum
Kalmadı dağarcığımda darağacına çekilenlerin dermanı
Yüzsüzlerin avukatlarıyla tartışmayacağım...
Aşkın tanımı değişiyor dağarcığımda
Kitap ve şaraplar yetmiyor,hayır
Ruhuna kapılırdım kemanın
Ve asla derdim duymasaydım o piyanonun sesini bugün
Sevgililirim şimdi daha fazla ...
Bir arı nasıl dolaşırsa bir özden bir öze Hewal
dolaşıyorum bir seyyah gibi
Öğreniyorum-görüyorum her dünyada bir kalabalık
Bir yalnızlık bin umut ve bir sınır ve bir hasret ,korku, yılgınlık , teslimiyet ve cesaret
tükeniyor zaman alelacele
yetmiyor mavide-yeşilde
çığlığını ömrüyle gönderen
sensin açan tomurcuk bugün
budansada yer yer kollarımız
şafak umutlu
biz umutlu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!