bir filmde rastlamıştım o inançlı cümlelere : her insanın ayak bastığı evrende kendisine benzeyen bir ağacı varmış
ve şahit olduğum anılarda
kardeş çocuklar yeni bahçelerinde bir ağacı - fidanı sahiplenirmiş
Ey Can Ya Sen !
kontlar , krallar mıydı tarihin akışını değiştiren
yoksa köleler ,köylüler , öğrenciler miydi efendilerinin saraylarını çökerten
tava gelmeyen demir neye yarar
mızrak tutmayan el
dizginlenemeyen doru
Kabul görmemiş varlığın pencere önünde ki farkedilmeyen frezyasıyım
basmakalıp bir saksıda
Hüznümü yağmur koparır
Kokum karışır güneşe
Sözlerimden başka gücüm yok
Ayarsız çıkar sesim ( ki zaten dinlemeyi bilen yok )
evrensel bir ruh halidir
tutup ellerimden gunese salisin
zambaklarin kokusu
martilarin cagrislari sebebindir
O kadar sicakti ki tenin
coktan kaynamistim
kalbinin sol anahtarıyım
Sevincini lotus çiceğinin tınılarıyla süsleyen
Kazandım uğruna girdiğim mutluluğun bahsini
Göçme bir turna gibi ruhumdan diyar - ı evrene
Ve sen yine kalabalıklarında hatırla beni...
Saçlarında ilmek ilmek Lavinya
sesinin kanatlarında asılı hayat
Çantasında lavanta
Kalbin burda geçmez diyor
Bu çağ anlamsız yarsız ve amansızlarla dolu
Işık yağmuru sessiz tepe beyoğlunda tramvay ve kartal sahili
İhtiyaçtan fazlasıydı zehir
İnanmaya artık ihtiyacım yok
Prusik düğümünde ki kurtuluştur zihnim
Başka hayatları yaşamaya değer kılıyoruz
Tükenip kaldığı yerde susuyor ansızın gönül şarkıları
Sanki gözyaşlarıdır artık keder diye yanan isli kandillerde
Yoksa kader mi yeşil gözlerinde konuşan zahire
Harcadıkları yerden esir alıyorlar
Vuruldum düştüm desem hicran
Firuze bir gönülde safahat
Karışayım derken kıyılarına çıplak
Hatırandır şimdi saçlarından daha katran
Mırildan yine öyle ürkek ve utangaç yanınla bir başka şiir
Yine kır bir canımı ve düşür
Daha yakından bir camsız ışığını daha
Acinin rengini sormazlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!