Adem Tok Şiirleri - Şair Adem Tok

hiç var olmamış gibi

ahh... o kokun

damla damla yiten birikmeler de

mevsimler gibiydik
eylüller taşırdık avuçlarımızda
sıcacıktı terlerdi üşüyüp kopardı

tekrarlardı sırAsını kaybedip kimi zaman
temmuzken ocak yanardı

büyü çocuk
salına salına salıncağının rüzgarıyla
düşe kalka
oynaya oynaya

sev çocuk

Başka hayatları yaşamaya değer kılıyoruz
Tükenip kaldığı yerde susuyor ansızın gönül şarkıları
Sanki gözyaşlarıdır artık keder diye yanan isli kandillerde
Yoksa kader mi yeşil gözlerinde konuşan zahire

Harcadıkları yerden esir alıyorlar

ne meryem bakireydi
ne de ellerin sıcaktı ve
itiyordu durmadan emekleyen acabaları
yetmiyordu artık ışığın galeride yolumu bulmaya
gözlerin kömür karasıydı...

Toprağın Bütün Renkleridir



kıyılara, kıyılarına gömüyorsun
tüm hatıralar ve umursamadığın özlemleri bile

_sustuğum yer
olmadığın yerdir_

dilimi yatırdılar onlarca yıl
ayırdılar sudan ekinlerimi
gizlendim;

_gördüğün bulutlardır biriktirdiğim
eylemim birazdan_


nereye gidiyorsun
unutmadın mı saklında bir armağan

Sus sevişelim yalnızca sus hiç konuşmayalım.çok konuşmadık mı bu yasımıza kadar..sus orospuluktan çıkar belki aşk
Sus bağlanma fazla komplimanlarıma
Kararsızken ne yapacağına hayat
Sus söyleyecek daha değerli şeylerin yoksa..

28.05.07

TEMMUZUNA ÖNSÖZ

farketmez
adil gökyüzünün
bölünmüş yeryüzünde
anlamı bir ikisinin