Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Nasılmış ahretin hallleri.
Öğrettiler mi? Söyle baba.
Kim imiş, daha inat, deli,
Öğrettiler mi? Söyle baba.

Hani, ben inadım derdin ya.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Al götür, seninle her yere.
Kışa bırakma, bahar beni.
Gezdir beni, ellerden ele.
Kışa bırakma, bahar beni.

Nerde çiçek açsa, koklayak.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Evliya olsan, neye yarar.
Kan üstünde, gül bitmez bacım.
Gevurlar bile hakkı arar.
Kan üstünde, gül bitmez bacım.

Ayazlar, boranlar, kıcılar.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

İçin için, oydun içimi.
Yüzümü güldürmedin, kader.
Bana vermedin, sevdiğimi.
Yüzümü, güldürmedin kader.

Yeni açmış, gonca güllerden.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Ben de, buradan, gidiyorum.
Kalbine veda, ediyorum.
Sana mutluluk, diliyorum.
Güle, güle ağla, sevgilim.

Gölgemden, nefret ediyorsun.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Dünya’da az bulunan, bir tür’üdün.
Dul anne’nin, gölgesinde yürüdün.
Andırın, sokaklarında hür’üdün.
Seke seke, gezerdin Gülizar’ım.

Gençtin, yanağında gül’ler açardı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

GÜLLERİN KIRILSIN
Bin parçaya kırdın, dilimi.
Senin de, dillerin kırılsın.
Koklamadan attın, gülümü.
Senin de güllerin, kırılsın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bir umut peşinde, koşarız.
Bazen de, hayalle yaşarız.
Sevgiyi bulunca, şaşarız.
Yol’a bakarım, yol’lar mutlu.

Duvak giymiş, oynar köçeği.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yol’larına dağıldı, kül’üm.
Bana etme, bu kadar zulüm.
Bir kez demişim, sana gül’üm.
Seni sevmeden, gülmem Ayşe'm.

Seni görünce, içim sızlar.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Acı, bana tek hediye.
Gülmez yüzüm, gülmez niye.
Kime sarılam, yar diye.
Gülmez yüzüm, gülmez niye.

Bir çelmede, düştüm yere.

Devamını Oku