Bir ilkbahar ayında, doğmuşum.
Ben de, saramadım, bahar seni.
Seni başımdan, ben mi? kovmuşum.
Ben de, göremedim, bahar seni.
Hafif esen, garbi yelerinle,
Hoca derler ama ne derin hoca.
Geçen yıllarda, gitti geldi hac’ca.
Gençlik bitti artık, bayağı koca.
Benim babam da, böyle bir Müslüman.
Kuran’ı-Kerim de, elinden düşmez.
Oğlundan, kızından, miras kaçırır.
İstediğini, sırat’tan geçirir.
Eğer sevmiyorsa, zehir içirir.
İşte; Bizim, babanın adaleti.
Sakalına baksan, gerçek dindar,
Azrail gibi, düştün peş’ime.
Kâbus oldun, uykuma düş’üme.
Gidemem, sevdiğime eş’ime.
Bırak şu yakamı, çek el’ini.
Seni seven, sevgiyi unutsun.
Zalimler elinde, yaram azar.
Kurtulmama yok ki, hiçbir çare.
Yaratan; Yazımı, böyle yazar.
Kurtulmama yok ki, hiçbir çare.
Acıları, şifa diye içtim,
Geziniyorsun, yollarımdasın.
Bıktım usandım artık, hayalden.
Her yatışımda, kollarımdasın.
Bıktım usandım artık, hayalden.
Damarımdasın, kanlarımdasın.
Nefesiyle, beni yoklayan,
Anlımdaki teri, koklayan,
Kapıma gelip, uyuklayan,
Demek sen miydin, bilemedim.
Sen kendini, maf etme böyle,
Yaşı yüz’ü bulmuş, bir dede,
On beşlik kız istiyor, dede.
Bedeni bitmiş, gönlü çete.
On beşlik kız istiyor, dede.
Kuşu; Şahlanıp uçmaz olmuş.
BİRDİR ALİ
Azmıştı, Arabistan’ın çölü.
Muhammed de, Allahın Resulü.
Hazreti Ali, Resulün gülü,
Doksan dokuz da, tek birdir Ali.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!