Doğruyu söylesem, ters anlar.
Ne akıl vereyim, cahile.
Cahil gidip, cahili dinler.
Ne akıl vereyim, cahile.
Bin çeşit hesap yapar, tutmaz.
Ben, bir cahile, âşık oldum.
Çekemiyorum, sevdasını.
Çıkılmayan, bir girdaba girdim.
Çekemiyorum, sevdasını.
Boyu kısa, dili de siren.
Suçluyum, doğmuşum ana’mdan.
Hesap soruyorlar, kan’ımdan.
Vallahi bıktım, şu can’ımdan.
Doğmak suçumuş, bilemedim.
Dinmek bilmiyor, acı’larım.
Doğrumu
Doğrumu, eğri yolda gitmek,
Gül var iken, dikeni tutmak,
Çıkmak için, çamura atmak,
Tutmak dururken, geri yitmek,
Doktor
Hastalandık, geldik eline.
Eyle, ufak bir muayene.
Parasız reçete, versene,
Cepte, hiç paramız yok, doktor.
Dil’imizden çıkar, tüm ses’ler.
Dudağımız, ağız’ı süsler.
Boğazımız, bedeni besler.
Kul’un kaygısı, dokuz delik.
Burnumuz, bize hava alır.
DOMUZ GRİBİ
Kul üretti, bir mikrop çıktı.
Bunun adı, domuz gribi.
İnsanların, canını yaktı.
Bunun adı, domuz gribi.
Atalar demiş, olan bütün sözü,
Dul kızın da, asla utanmaz yüzü.
İlk öpücükte kalır, kalbi, Özü.
Başkasına avrat olmaz, dul avrat.
Seni çok seviyorum, diye söyler.
Bir köy evinde, dağ başında,
Bende; mutlu bir çocuk olsam,
Yedi, sekiz, dokuz yaşında.
Bende; mutlu bir çocuk olsam,
Güneşli, bir bahar gününde,
Coştun coştun, dindin beden.
Ne hallere düştün, beden.
Kor ateştin, söndün beden.
Ne hallere düştün, beden.
Çiçek açtın, bahar oldun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!