Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Hor Görme
Ne olur, selamımı geri çevirme.
Gül kapılarını, yüzüme dürme.
Öteyim dalında, beni hor görme.
Benimde olsun, konacak bir dalım.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Her gördüğüne, gönül verme.
Dertleşip de, halini serme.
Kötüyle, kabir’e de girme.
Arkadaş aynandır, hey insan.

Katil insanlar, birleşince.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Doğar iken, rüşvet’e alışmışız.
Hediye olsun diye, çalışmışız.
İşlenen günahları, bölüşmüşüz.
Bizi doğuranlara, helal olsun.

Yazılmak için, varırsak nüfusa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevmiyorum desen, gafletle.
Göz’üme baksan da, nefretle,
Senden bir tas suyu, hasretle,
İçerim, içerim, içerim.

Benim, bütün ümidim sende.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yokluk içinde, anamdan doğmuşum.
Sırtıma giyecek yokmuş, donmuşum.
Kayseri, keten bez’ine konmuşum.
Buna şükür dedim, idare ettim.

Sıkıntılar, yakamı bırakmadı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bu iş, böyle nasıl oldu, bilinmez.
Bölsen, bölünmez, dilsen, hiç dilinmez.
İp’liğin çürümüş, asla ilinmez.
Sende, şaştın kaldın, iki evli.

Koca avrat, kalmış, bir kuru deri.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çeken ileri’ye, gider geri’ye.
Nasihat verin, gelmez beri’ye.
Yemek yemez, kalır kuru deri’ye.
Boş kibir'i peşinde, gider inat.

Dünya, ayağına gelse, yalvarsa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

İnlerim
Ben, benliğimi öldürmüşüm.
Çiçeklerimi, güldürmüşüm.
Maşrabı, boşa doldurmuşum.
Ahlar, vahlar ile içerim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Hovarda
Bir kadın görsen, bulaşırsın.
Etrafında, fır dolaşırsın.
Arada bir de, dalaşırsın.
Hiç utanmaz mısın, hovarda.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çok mu beğeniyorsun, beni.
Sevip, okşar, koklarsın ten’i.
Çıtır, çıtır, yiyorsun çen’i.
Seni gidi, hovarda seni.

Beni, güzel mi buluyorsun.

Devamını Oku