Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

İlkbahar geldi, senin için.
Bu gün, şehit mi oldun, sen oğlum.
Al güller açtı, senin için.
Bu gün, şehit mi oldun, sen oğlum.

Sevgilin ağlıyor, senin için.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bu vatan’ın, ak gül’üsünüz.
Aydınlığın, tek yol’usunuz.
İlim, irfanla, dolusunuz.
Hayat sizde, öğretmenim.

İkra, bismirabbi kellezi.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Öğütlerim, gitmez ama hoş’una.
Kendini kandırın, boşu boş’una.
Sakın güvenme, elin varoş’una.
Onlar senden, daha beter be evlat.

Göz’ünü diker, senin saf’lığına.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Rüyamda değilsin, karşımda.
Saç’ların oynuyor, baş’ında.
Aşk’a davet vardır, kaş’ında.
Oh, oh yavrum, böyle kıvır sen.

Göğüslerin vurur, yeleğe.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Doğduğunda, baba’sını görmemiş.
Ana’sını, kucaklayıp sarmamış.
Şöyle, sıcak bir köşe’ye varmamış.
Ana-Baba bilmez, öksüz- yetim’im.

Hayırseverler tutmamış, el’inden.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çakal aslan oldu, aslan da çakal.
Arı’larda yapamıyor, halis bal.
Sen, yaşayacaksan, hırsızlığa dal.
Devir değişti, bu zalim dünya’da.

Nâs’sa, bir it oldu, itse bir kuzu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çekilmiyor, gurbet çile’si.
Gurbet, hasret, öldürdü beni.
Tutulmuyor, yârin yele’si.
Gurbet, hasret, öldürdü beni.

Kimseler, anlamaz derdimi.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

ÖLECEK İNSAN
Âdem-Havadan, soyu-sopu.
Altında durur, alev top’u.
Böyle yerden, alırlar tapu.
Bir gün, ölecek insanoğlu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

ÖLEMEDİM
Ellerim, ekmeğimi tutmaz oldu.
Ayaklarıma, kara sular doldu.
Bilemiyorum, bana böyle n’oldu.
Soldum soldum, bir türlü ölemedim.
Kulaklarımda, sesleri duymuyor.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yine, sevdiğimi özledim.
Köy’lerine, varasım geldi.
Yol’una, oturup gözledim.
Boy’larını, göresim geldi.

Şirindi, tatlıydı, dil’leri.

Devamını Oku