Kader
Kaderim, ben sana bağlıyım.
Sen kara dağsın, ben dağlıyım.
Bülbülsüz güllerin, dalıyım.
Hani nerde, benim güllerim.
İPSİZ USTA
Bir usta tuttum, bizim komşu köyden.
Aylardan ise Ramazan’dı, aydan.
İşine-emeğine, herkes hayran,
Eşek sırtında gelir, ipsiz usta.
Tutmuş san ki, azı diş’imden.
Köle gibi, götürür beni.
Atamam ki, onu içimden.
Bir işkence, bitirir beni.
Taş’lardan, taş’a çalaraktan.
Kalbin; Hemen verir kararı.
Hiç dinlemez, kârı zararı.
Der hal, yakalatır ceylanı.
Sevgi tutan, kalbin de mahkûm.
Gönlün okur, basar cezayı.
Neyleyim, azgın akan çayı.
Coşturacak selim, kalmadı.
Bıktırdım, cirit atan tayı.
Koşturacak, belim kalmadı.
Hevesim bitti, umut söndü.
Çocuktum, geleceğim vardı.
Yakındı, gaf dağının ardı.
Yetmiş bin cihan, bana dardı.
Hayalimde, kalmadı bitti.
Duramazdım, asla yerimde.
On parmağında, on marifet olur.
Kendi ekmeğini, el’iyle bulur.
Birer de iş’leri, olsaydı nolur.
Çalışırdı, Kadirli’nin gençleri.
Kalplerinde olmaz, bir zerre hile.
Kahpe Dünya
Garip olunca, kimse yüz vermiyor.
Yüzünü görmeden, defol git diyor.
Var, kendi zibilliğinde öt, diyor.
Dünya işte, böyledir senin halin.
Güzel’ler, giriyor uykuma.
İstiyorum, binlerce kuma.
Hepsinden alıp, birer mama,
Dünya’da, gülmeyi istiyom.
Kimi sarışın, kimi esmer,
Hatırlıyorum, küçücük çocuktum.
Kötülülerden uzak, tertemizdim.
Güneş kadar, parlak ve sıcaktım.
Gülmek, eksik olmazdı, yanağımdan.
Cıvıl, cıvıl, oynardım çocuklarla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!