Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Huzur arıyorsan, bu Dünya’da,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,
Gül bahçesini görün, rüyanda,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,


Devamını Oku
Abbas Paksoy

İnsan, insan, nankörsün insan.
Dinle kalbini de, gör insan.
Sen, vurmaya niyet eyledin.
Dinle, kalbini de dur, insan.

Göz’lerini aç, etrafa bak.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Evlat;
Tutacaksan, sana öğüt vereyim.
Sen mutlu ol kine, murada ereyim.
Bir iş başında, çalışır göreyim.
Babanın malına, güvenme evlat.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Nasıl bir avratsın? Sen böyle.
Benim düşmanım, senin dostun.
Bu iş nasıl oluyor, heyle?
Benim düşmanım, senin dostun.

Dostlarım ile sen düşmansın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yaylalık diye, vardım kapına.
Önüme düşüp, götürdün Şam’a.
Akarı bakarı, dedin sana.
Bu nasıl bir babalıktır, baba.

İşe başladım, bozdun sözünü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy


NASIL DÖNECEK
Planlar, ortaya çıkınca,
Senin dümen, nasıl dönecek.
Halkım, meşaleyi yakınca,
Bunca ateş, nasıl sönecek.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Acı verdin, elem verdin.
Nasıl gülüm deyim, sana.
İntizarla, selam verdin.
Nasıl gülüm deyim, sana.

Hizmeti, dirhemle verdin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sabısından, ta seksenine,
İnsanoğlu, nefsine çalar.
İliğinden gram et’ine,
İnsanoğlu, nefsine çalar.

Geçmek ister, her zaman başa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kardeşi, kardeşe düşürdün.
Şimdi; Mutlu oldun mu? Baba.
Allah’ın yolunu, şaşırdın.
Şimdi; Mutlu oldun mu? Baba.

Arsa arsa, paylar eyledin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yine efkârlandı, şu dertli baş’ım.
Doğmadan kırk olmuş, baksana yaşım.
Mutlu olmaktı, yalnızca tek düş’üm.
Niye bulamadım, seni mutluluk.

Seninle, yolda gittim, bilemedim.

Devamını Oku