Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Acı verdin, elem verdin.
Nasıl gülüm deyim, sana.
İntizarla, selam verdin.
Nasıl gülüm deyim, sana.

Hizmeti, dirhemle verdin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sabısından, ta seksenine,
İnsanoğlu, nefsine çalar.
İliğinden gram et’ine,
İnsanoğlu, nefsine çalar.

Geçmek ister, her zaman başa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kardeşi, kardeşe düşürdün.
Şimdi; Mutlu oldun mu? Baba.
Allah’ın yolunu, şaşırdın.
Şimdi; Mutlu oldun mu? Baba.

Arsa arsa, paylar eyledin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yine efkârlandı, şu dertli baş’ım.
Doğmadan kırk olmuş, baksana yaşım.
Mutlu olmaktı, yalnızca tek düş’üm.
Niye bulamadım, seni mutluluk.

Seninle, yolda gittim, bilemedim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Öksüz, yetimi, soyup yolar.
Nereye gitse, haramı yalar.
Namazını da, dergâhta kılar.
Vallahi bu, nasıl bir Müslüman?

Güzel görse, gözünü ayırmaz.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Dinim, Hak-İslam diyorsun, ama.
Kuran’ı açıp da, bir baksana,
Mealini, iyi anlasana,
Yahu, sen, nasıl bir Müslümansın?

İslam’ın şartı, beş dersin ama.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

NAZAR
Bir, he var ya dedi mi? İşin bitik.
Devrilin ortaya, geri kalkaman.
Yiyemen bağını, olsa da yetik.
Devrilin ortaya, geri kalkaman.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bakışların gitmez, gözümden.
Seni sevdim de, ne anladım.
Sarhoş oldum, bir çift sözünden.
Seni sevdim de, ne anladım.

Saçların yaslanmış, omuza.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sen ne anlarsın ki, sevgiden.
Sen ne anlarsın, özel aşk’tan.
Sen ne anlarsın, böyle meşk’ten.
Asla küsmüyorum, ben sana.

Bir gün, öğrenirsen sevgi’yi,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Neden Yarattın
Görüyorsun, kulların hallerini.
Vuruyor, kırıyor, hep birbirini.
Bir kaplan, yaratmışsın her birini.
Söyle, neden yarattın, kullarını

Devamını Oku