Cuma gününün, sabah namazı,
İdam ipine taktın, boğazı.
Bu nasıl kadermiş, nasıl yazı.
Kaderin; Seni netti, Miyase’m.
Ömür boyu çektin, çile, cefa.
Emmim de, bu gün köye gelmiş.
Hadi durma, koş dede, koş koş.
Sana, isyan fermanı salmış.
Hadi durma, koş dede, koş koş.
Emmim, evin yolunu yapmış.
Koş Gel
Çiçekler açmış, domur domur.
Üzerine, yağıyor yağmur.
Gelemiyorum, toprak çamur.
Hadi, bana koş gel der, dallar.
KEPAZE
Safsın, tam yirmi dört ayarsın.
Sırtını, başını soyarsın.
Senin gibilere uyarsın.
Kepaze, kepaze, kepaze,
İnsan diyerek, saf’larına girdim.
Yol’larına gayet, doğrudur derdim.
Çoğunu, kötülük peşinde gördüm.
Bunlar nasıl Müslüman’dır, kepir bey.
Din’i bile, bölük parça etmişler.
KÖTÜ KADER
Gelme, kötü kader, gelme.
Çekemem, senin kahrını.
Beni ağlatıp, sen gülme.
Çekemem, senin kahrını.
Gönlümce sevip, alamadım.
Beni sana, kurban ettiler.
Elim, beline saramadım.
Beni sana, kurban ettiler.
Bulandı, aşk’ımın suları.
Sevgi arama, al güllerde.
Asıl sevgi, kulun içinde.
Kâbe arama, kır çöllerde.
Asıl Kâbe, kulun içinde.
Düşmüşsün, perişan hâllarda.
Kul Ol
Şunu bil, Allah vardır, birdir.
Bizlere görünmez, bir sırdır.
Ona kul olmaksa, çok zordur.
Hak yolunu, görmeyen kördür.
Ana’m, el’lerime kına yaktı.
Vatan için, ölüm bana haktı.
Hain düşman, can’a kurşun sıktı.
Kurşun vurdu, tertip sardı beni.
Şehit olduğumu, ana’m duydu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!