Şeytan bırakmış, saz’ın tel’ini.
Aralıkta, koşturup duruyor.
Sırdaş’ı etmiş, kız’ı, gelin’i.
İştahları, açtırıp duruyor.
Bazen şöhret’te, bazen şan’da,
Hayatım gitti, boşa.
Şeytan, beni kandırdı.
Usandım, koşa koşa.
Şeytan, beni kandırdı.
Cahil idim, aldandım.
Sevmek, pembe alevle yanmak,
Sevmek, yanarken kar’da donmak,
Sevmek, yaşarken dal’da solmak,
Sevmek, yoktan sana var olmak.
Sevmek, acı’lara katlanmak,
Çok ağladım, nöbet’lerimde.
Koşup, sana varmak istedim.
Yara’larım, hayli derinde.
Koşup seni, görmek istedim.
Şemalin, göz’üme tütüyor.
On dördünde, çiçek gibi açarlar.
Etrafına, gülücükler saçarlar.
Öpmek isteyince, öte kaçarlar.
İşte o zaman, sevmek ister insan.
Yüz’üne baktıkça, dalan hayal’e,
Sevmişim
Sevmişim, bir zalimi bir kere.
Vursa da beni, yerlerden yere.
Aşkımdan, asla vermem bir fire.
Gönlüme olamıyorum, hâkim.
Sen mi olacaksın, bana hâkim.
Tabiplerin başı, sen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Şeytanlardan akan, gen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Kötülük yolunda bitmişsin.
Selam olsun, geline, kıza.
Mızrapla, dokunsunlar saza.
Görüşürüz, gelecek yaza.
Yaza çıkan, canlar öğünsün.
Ne çabuk geçti, günler böyle.
Sen Bizde
Tak tak vurdun, barışık kapımıza.
Sen geldin girdin, insanlık yapımıza.
Hak selamı verdin, topumuza.
Bir insan gibi, buyur ettik seni.
Sen Değimlisin
Sevgilerimiz, oldu yalan.
Arkamdan da, yaparsın plan.
Beni, yoldan yollara salan,
Söyle bana, sen değil misin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!