Sana inat, bana inat, ben seni
Lüzumundan fazla önemsiyorum ki;
Seni kendim gibi seviyorum.
Benim için, yaşam da sensin; ölüm de!
Kal, kal gitme birtanem ne olursun
Kal, kal bu akşam da yine benimle
Belki aramızda herşey düzelebilir
Belkide bir son olup, bitebilir.
Kal, kal gitme birtanem ne olursun
Bilirim her şeyi yakabilirsin
Yakıp yok edebilirsin
Yalnız anılara el süremezsin
Ben ölmeden sen ölemezsin
Günü geceyi dolu dolu yaşadık
Biz bize yeterdik bilen biliyor
Kim ne derse desin biz can ciğerdik
Ayrılığımıza kader diyorlar
Demek ki, kadere yenilecektik.
Biz ayrıldık diye kimbilir nasıl
İstediğin olsun, itirazım yok
Ben de senin gibi düşünüyorum.
Bensiz rahat bir nefes al, uyu
Uyu da; hiç uyanma, iyi mi! ?
Ben; yıllara meydan okurum,
sarsılmam, yıkılmam diyordum;
ama olmadı,
direnemedim bile;
takatım, gücüm kalmadı,
yanıldım ve yenildim.
Kendimi kaybetmeyi göze alıp
İnzivaya çekilsem bile
Nefes alıp verdiğim sürece
Seni kaybetmeyi kabullenemem!
Daha düne kadar bir izdivacı düşlerken
Sevgi ne demek, sevmek ne demek?
Bir bilen varsa ona soralım.
Ağlamak niye, ağlatmak niye?
Ağlayana, ağlatana soralım.
Kaçsak da kurtulamayacağız,
Aslında; senden daha dün ayrıldım.
Bugün, sanki yüz yaşındayım.
Çaresizliğe çaresiz kaldım;
Şimdi, kendi kendime isyanlardayım!
Bedenime, ruhuma ismini kazıdım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!